Ο τρόπος που σαγηνεύετε

Παρατηρήστε οποιονδήποτε στην άλλη άκρη ενός δωματίου, την ακριβή στιγμή που προσέχει κάποιον που του αρέσει. Πριν ακόμη ειπωθεί μια λέξη, όλη η προσέγγιση έχει ήδη αποφασιστεί. Ο ένας ορθώνεται και προχωρά πρώτος. Ο άλλος μαλακώνει και περιμένει να τον βρουν. Κανείς δεν διάλεξε εκείνη τη στιγμή. Αυτό ανέβηκε από πιο βαθιά, από το ίδιο μέρος που σχεδίασε τη γραμμή των κροτάφων, την όψη των παρειών, τον τρόπο που ένα πρόσωπο φέρει το συναίσθημα. Η έλξη έχει τη δική της γραμματική, και η δική σας είχε καθοριστεί πολύ πριν από αυτή τη βραδιά.

Περνάμε πέντε δεκαετίες διαβάζοντας πρόσωπα όπως άλλοι διαβάζουν μια γραφή, και έχουμε καταλήξει σε μια ήρεμη πεποίθηση. Ο τρόπος που σαγηνεύετε και ο τρόπος που συμπεριφέρεται το δέρμα σας ανήκουν στην ίδια υπογραφή. Πέντε, στην πραγματικότητα. Η καθεμία με τον δικό της ρυθμό, το δικό της σημάδι, τη δική της ομορφιά.

Οι πέντε τρόποι να γείρετε προς τον άλλον

Υπάρχει η ευθεία προσέγγιση. Φτάνει πρώτη, αποφασίζει γρήγορα, και προτιμά να προχωρά παρά να περιμένει. Είναι η ανάγνωση του Ξύλου, του οποίου την ενέργεια βλέπετε στους κροτάφους και κατά μήκος του φρυδιού, σε ένα δέρμα που τείνει προς τη ζωντάνια και γυαλίζει πρόθυμα, ζωηρό και λίγο ανυπόμονο μπροστά στην ακινησία. Το Ξύλο δεν καθυστερεί στην άκρη ενός δωματίου. Το διασχίζει.

Έπειτα η ακτινοβόλα. Δεν κυνηγά, ακτινοβολεί, και όλο το δωμάτιο γυρίζει χωρίς να του το ζητήσει κανείς. Είναι η Φωτιά, συγκεντρωμένη στο μέτωπο, μια ζεστασιά που ανεβαίνει εύκολα στην επιφάνεια και χρωματίζεται από συναίσθημα, λαμπερή και έτοιμη να κοκκινίσει. Η Φωτιά σαγηνεύει φωτίζοντας, γελώντας, γινόμενη αδύνατο να την πάρετε τα μάτια σας από πάνω της.

Υπάρχει η σταθερή, η σαγήνη που δεν βιάζεται ποτέ γιατί γνωρίζει ήδη το ίδιο της το βάρος. Είναι η Γη, διαβασμένη στο κέντρο του προσώπου, γύρω από τη μύτη, ένα δέρμα που συγκρατεί, εγκαθίσταται και δεν απαιτεί τίποτα ξαφνικό, γειωμένο και καθησυχαστικό στην ηρεμία του. Η Γη δεν παίζει την έλξη. Απλώς παραμένει, και σας αφήνει να πλησιάσετε στον δικό σας ρυθμό.

Έπειτα η εκλεπτυσμένη, ακριβής και λίγο συγκρατημένη, που προσφέρεται με μέτρο και σας κάνει να αξίζετε την εγγύτητα. Είναι το Μέταλλο, χαραγμένο κατά μήκος του σαγονιού και της καθαρής γραμμής του προσώπου, ένα δέρμα που τείνει προς το λεπτό και το ξηρό, ακριβές, κομψό, λιτό, χωρίς βιασύνη. Το Μέταλλο σαγηνεύει κρατώντας ακριβώς όσο χρειάζεται, επιλέγοντας τη στιγμή του, κάνοντας την εγκράτεια μια μορφή πρόσκλησης.

Και η στοχαστική, βαθιά και χωρίς βιασύνη, που σας διαβάζει για πολλή ώρα πριν αποκαλυφθεί. Είναι το Νερό, τοποθετημένο στις παρειές και στην απαλή σκιά κάτω από τα μάτια, μια φύση που πηγαίνει στον πυθμένα και κρατά τα βάθη της για ένα διάστημα, σιωπηλή, ρευστή, αντιστεκόμενη σε κάθε βιασύνη. Το Νερό σαγηνεύει κάτω από την επιφάνεια. Νιώθετε την έλξη πριν δείτε την πηγή της.

Γιατί αυτό διαβάζεται στο πρόσωπό σας

Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι διάθεση. Η διάθεση αλλάζει από ώρα σε ώρα. Αυτό είναι ιδιοσυγκρασία, το ρεύμα κάτω από τη διάθεση, και αφήνει το ίδιο ίχνος στον τρόπο που αγαπάτε και στην εμφάνισή σας. Εκείνος που προχωρά πρώτος τείνει να φέρει λίγη λάμψη στους κροτάφους. Εκείνη που ακτινοβολεί τείνει να ζεσταίνεται και να χρωματίζεται στο μέτωπο. Ο σταθερός συγκεντρώνεται στο κέντρο. Ο εκλεπτυσμένος τείνει προς το ξηρό κατά μήκος του σαγονιού. Ο στοχαστικός σκιάζεται απαλά στην παρειά. Ο τρόπος που μπαίνετε σε ένα δωμάτιο και ο τρόπος που το δέρμα σας αντέχει την εποχή είναι δύο αναγνώσεις μιας και μόνης φύσης.

Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε ένα δυνατό στοιχείο χρωματισμένο από ένα δεύτερο, μια ευθεία επιφάνεια πάνω σε ένα προσεκτικό βάθος, ένα ακτινοβόλο πρόσωπο πάνω σε μια σταθερή καρδιά. Αυτό το ζευγάρωμα εξηγεί γιατί δύο άνθρωποι δεν σαγηνεύουν ποτέ με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, και γιατί η ομορφιά που σας ταιριάζει είναι εκείνη που εναρμονίζεται με τη φύση σας αντί να την αντιφάσκει.

Να τι αξίζει να σταθείτε. Έχετε ήδη αναγνωρίσει τον εαυτό σας κάπου ανάμεσα σε αυτά τα πέντε. Νιώσατε την έλξη προς ένα από αυτά καθώς διαβάζατε, και ίσως ένα δεύτερο, πιο διακριτικό. Αλλά το να αναγνωρίζετε δεν είναι το να γνωρίζετε. Το να ξέρετε ποιο στοιχείο ηγείται μέσα σας, και ποιο ακολουθεί, δεν μαντεύεται από μια παράγραφο. Διαβάζεται, με ακρίβεια, από το μόνο γεγονός που δεν αλλάζει ποτέ μέσα σας: την ημέρα που ξεκινήσατε.

Η ημερομηνία γέννησής σας το κρατά. Ο τρόπος που γέρνετε προς τον άλλον, ο ρυθμός του δέρματός σας, το στοιχείο κάτω και από τα δύο, που περιμένει να ονομαστεί. Το νιώθατε όλη σας τη ζωή χωρίς λέξη να το πείτε. Αυτή η λέξη υπάρχει. Και είναι δικό σας να τη βρείτε.