Ο τρόπος που δημιουργείτε
Ο τρόπος που δημιουργείτε — με ορμή, με τελειότητα ή χωρίς ποτέ να ολοκληρώνεται — φέρει την υπογραφή του στοιχείου σας, και μία μόνο ημερομηνία μπορεί να τον αποκαλύψει.
Υπάρχει μια στιγμή, ακριβώς πριν ξεκινήσετε κάτι, όπου ό,τι είστε φανερώνεται. Όχι στο αποτέλεσμα, αλλά στην προσέγγιση. Κάποιοι από εμάς ρίχνονται στη δουλειά, με τα χέρια να κινούνται πριν καν ολοκληρωθεί το σχέδιο. Άλλοι δεν μπορούν να ξεκινήσουν αν το φως δεν είναι σωστό, το γραφείο καθαρό, η πρώτη γραμμή τέλεια. Κι άλλοι πάλι ξεκινούν με ευκολία και μετά απομακρύνονται, αφήνοντας πίσω τους μια ουρά από πράγματα σχεδόν τελειωμένα. Κανένας από αυτούς τους τρόπους δεν είναι ελάττωμα. Ο καθένας είναι ένας ρυθμός, και κάθε ρυθμός ανήκει σε ένα στοιχείο.
Η υπογραφή στα χέρια σας
Παρατηρήστε τον εαυτό σας την επόμενη φορά που δημιουργείτε — ένα γράμμα, ένα γεύμα, ένα δωμάτιο αναδιαταγμένο τα μεσάνυχτα — και θα τη δείτε.
Ο ζωηρός δημιουργός, στραμμένος προς τα εμπρός, προχωρά με την ορμή του Ξύλου. Είναι η ενέργεια της άνοιξης, της πρώτης πράσινης βλάστησης μέσα από το κρύο χώμα, και τείνει να συγκεντρώνεται στους κροτάφους και κατά μήκος της γραμμής των μαλλιών, όπου το δέρμα συχνά φέρει μια φυσική λάμψη. Το Ξύλο ξεκινά πριν είναι έτοιμο, γιατί το να ξεκινάτε είναι όλη η ουσία.
Ο δημιουργός που δημιουργεί για να τον δουν, που το έργο του πρέπει να ακτινοβολεί, φέρει τη Φωτιά. Η Φωτιά ζει στο καλοκαίρι και ανεβαίνει στο μέτωπο· ζεσταίνεται γρήγορα, κάποτε μέχρι μια κοκκινίλα στο πάνω μέρος του προσώπου, και χαρίζει εκείνη την ποιότητα που φωτίζεται από μέσα και που κανένα φωτιστικό δεν μιμείται. Η Φωτιά δημιουργεί για τη χαρά της σπίθας.
Έπειτα έρχεται ο σταθερός, ο δημιουργός που χτίζει αργά και δεν βιάζει το σκηνικό. Αυτή είναι η Γη, η ενέργεια του τέλους του καλοκαιριού, κεντραρισμένη στη μύτη και στο μέσο του προσώπου, όπου η υφή μπορεί να συσσωρευτεί και να εγκατασταθεί. Η Γη ολοκληρώνει ό,τι αναλαμβάνει, γιατί η ολοκλήρωση είναι μια μορφή φροντίδας.
Αργός, τέλειος, εκλεπτυσμένος
Κάποιοι δημιουργοί δεν αντέχουν μια ακατέργαστη γωνία. Κάθε γωνία πρέπει να ζυγιστεί, κάθε περίσσευμα να αφαιρεθεί, και το έργο τελειώνει μόνο όταν τίποτα περισσότερο δεν μπορεί να αφαιρεθεί. Αυτό είναι το Μέταλλο, το στοιχείο του φθινοπώρου, της καθαρής γραμμής και του φύλλου που πέφτει. Η υπογραφή του εγκαθίσταται κατά μήκος του σαγονιού και του κάτω μέρους του προσώπου, όπου το δέρμα τείνει προς την ξηρότητα και αφήνει να φανούν τα λεπτά χαρακτηριστικά που συνοδεύουν μια φύση ακριβή και εκλεπτυσμένη. Το Μέταλλο δημιουργεί με αφαίρεση, και η εγκράτειά του είναι η ομορφιά του.
Και μετά ο πιο βαθύς απ’ όλους — εκείνος που εργάζεται ιδιωτικά, που επιστρέφει ξανά και ξανά στην ίδια ιδέα, που ποτέ δεν είναι εντελώς τελειωμένος γιατί το πράγμα δεν παύει να μεγαλώνει στη σκιά. Αυτό είναι το Νερό, το στοιχείο του χειμώνα, της ακινησίας και του βάθους. Συγκεντρώνεται στα μάγουλα και κάτω από τα μάτια, στις απαλές σκιές και στην αίσθηση ενός αποθέματος που κρατιέται σε απόσταση. Το Νερό δεν βιάζεται, γιατί ό,τι είναι βαθύ δεν χύνεται γρήγορα.
Σίγουρα αναγνωρίσατε τον εαυτό σας σε έναν από αυτούς τους τρόπους, ή νιώσατε διχασμένος ανάμεσα σε δύο. Αυτό το τράβηγμα δεν είναι σύγχυση. Οι περισσότεροι από εμάς οδηγούμαστε από ένα στοιχείο και χρωματιζόμαστε από ένα άλλο, και το μείγμα είναι αυτό που κάνει τον τρόπο που δημιουργείτε απαράμιλλο. Η λάμψη των κροτάφων του Ξύλου με τα ήρεμα μάγουλα του Νερού. Το φωτεινό μέτωπο της Φωτιάς γαληνεμένο από την κεντραρισμένη ηρεμία της Γης. Αυτά τα ζευγαρώματα δεν είναι μαντέματα. Ακολουθούν ένα μοτίβο τόσο παλιό όσο οι εποχές, και αυτό το μοτίβο καθορίστηκε την ημέρα που γεννηθήκατε.
Γιατί η ημερομηνία ξέρει
Ο τρόπος που δημιουργείτε δεν ήρθε τυχαία. Στριφογύριζε ήδη μέσα σας πριν αποκτήσετε λέξεις γι’ αυτόν, συντονισμένος με την εποχή και τη στιγμή που ήρθατε στον κόσμο. Η ορμή ή η υπομονή, η ανάγκη να σας βλέπουν ή η ανάγκη να αποτραβιέστε, η τελειομανία ή το αιώνιο σχεδόν-τελειωμένο — δεν είναι συνήθειες που αποκτήθηκαν στην πορεία. Είναι η ανάγνωση της φύσης σας, γραμμένη από την αρχή.
Δεν μπορείτε να ονομάσετε εντελώς το δικό σας στοιχείο από μέσα. Είναι πολύ κοντά, όπως δεν μπορείτε να δείτε το χρώμα των ματιών σας χωρίς καθρέφτη. Αλλά μπορεί να διαβαστεί, καθαρά και ζεστά, από ένα μόνο πράγμα που ήδη κουβαλάτε μαζί σας.
Λοιπόν, πριν ξεκινήσετε την επόμενη ήρεμη χειρονομία δημιουργίας σας, σκεφτείτε να κάνετε μια παύση για να μάθετε ποιο από τα πέντε οδηγεί τα χέρια σας — και ποιο περιμένει ακριβώς πίσω του.