Το χρώμα που φοράτε πιο συχνά

Ανοίξτε την γκαρνταρόμπα σας και αφήστε το βλέμμα σας να χαλαρώσει. Πέρα από τα κομμάτια που αγοράστηκαν για μια περίσταση και δεν ξαναφορέθηκαν ποτέ, υπάρχει ένα χρώμα στο οποίο επιστρέφει το χέρι σας τα συνηθισμένα πρωινά, εκείνα που δεν έχουν κοινό. Σπάνια είναι η απόχρωση που θα ονομάζατε αν σας ρωτούσαν ποια είναι η αγαπημένη σας. Είναι πιο διακριτική από αυτό, και πιο ειλικρινής: ο τόνος που βρίσκει το χέρι σας όταν δεν αποφασίζετε τίποτα, όταν απλώς ντύνεστε.

Μια παλιά παρατήρηση στυλίστα ταιριάζει πολύ εδώ. Ακόμη και μια ντουλάπα γεμάτη ποικιλία τείνει να γέρνει προς μια κατεύθυνση, και αυτή η κλίση είναι το σημάδι. Οι ειδικοί του χρώματος επισημαίνουν εδώ και καιρό ότι οι αποχρώσεις που επιλέγουμε να φοράμε μεταφέρουν ένα μήνυμα πριν μιλήσουμε, και ότι τις διαβάζουμε στους άλλους χωρίς να το σκεφτόμαστε. Αυτό που αξίζει να προσθέσουμε είναι η παλαιότερη ιδέα που στηρίζει τη σύγχρονη: ότι μια προτίμηση χρώματος δεν είναι μόνο μια διάθεση ή μια μόδα, αλλά μια ιδιοσυγκρασία που γίνεται ορατή — η ίδια διάθεση που διαβάζεται στις κινήσεις σας, στην όρεξή σας και στον τρόπο που συμπεριφέρεται το δέρμα σας.

Ο τρόπος που ντύνεται κάθε φύση

Στην αρχαία ανάγνωση των πέντε στοιχείων, κάθε ιδιοσυγκρασία κρατούσε το δικό της χρώμα, και η καθεμία το φορούσε για έναν λόγο που δεν είχε καμία σχέση με το γούστο και τα πάντα με το πρόσωπο.

Η φύση του Ξύλου κινείται προς τα πράσινα και τα βαθιά μπλε ενός δάσους το σούρουπο, χρώματα που έχουν μέσα τους ορμή. Είναι η διάθεση της ώθησης και της κλίσης προς τα εμπρός, εκείνη που η ενέργειά της συγκεντρώνεται στους κροτάφους και αποκαλύπτεται από μια κάποια λάμψη καθώς περνά η μέρα. Το Ξύλο ντύνεται για να προχωρήσει.

Η φύση της Φωτιάς έλκεται προς τα πάνω, προς τη ζεστασιά, τα κοραλλιά, τα κόκκινα, το κοκκίνισμα μιας όμορφης βραδιάς, ακόμη κι αν εξίσου συχνά θα επιλέξει να μετριάσει αυτή τη ζεστασιά με εγκράτεια. Η Φωτιά ζει στο μέτωπο και στο ανοιχτό πρόσωπο· η υπογραφή της είναι η ακτινοβολία, και μια τάση να χρωματίζεται εύκολα. Όταν η Φωτιά φορά την απόχρωσή της, ένα δωμάτιο το αντιλαμβάνεται.

Η φύση της Γης εγκαθίσταται στις ώχρες, στο μέλι, στα ζεστά ουδέτερα του πηλού και του σιταριού. Είναι η ήρεμη φύση, η κεντραρισμένη, η ιδιοσυγκρασία που δίνει πριν πάρει. Η Γη αποκαλύπτεται στη μέση του προσώπου, γύρω από τη μύτη, και προτιμά τα υφάσματα που μοιάζουν ζωντανά, αξιόπιστα, το ίδιο πουλόβερ για εκατό ήσυχες μέρες.

Η φύση του Μετάλλου μένει στο λευκό, στο γκρι και στους ανοιχτούς, καθαρούς τόνους, και τους φορά με ακρίβεια. Η φινέτσα είναι όλη η γραμματική του Μετάλλου, η σιδερωμένη γραμμή, η περιποιημένη άκρη. Φορά τον χαρακτήρα της στο σαγόνι και κατά μήκος του ζυγωματικού, σε ένα δέρμα που τείνει προς τη λεπτότητα και την ξηρότητα, και απεχθάνεται το φόρτωμα σε ένα χρώμα όσο και σε ένα κομμάτι.

Η φύση του Νερού κινείται προς την πιο βαθιά κλίμακα, το λουλακί, το ανθρακί, το σχεδόν μαύρο, τα χρώματα ενός βάθους μέσα στο οποίο θα μπορούσε κανείς να πέσει. Είναι η στοχαστική φύση, η ακίνητη φύση, που έλκεται από την ηρεμία και τη νύχτα. Το Νερό διαβάζεται στο κάτω μέρος του προσώπου και στα μάγουλα, και κάτω από τα μάτια, όπου το βάθος του μπορεί να σκιάσει. Το μαύρο, όταν το φορά το Νερό, δεν είναι αυστηρότητα. Είναι ένα σπίτι.

Διαβάστε τη δική σας κλίση

Παρατηρήστε ότι κανένα χρώμα δεν ανήκει αποκλειστικά σε ένα μόνο πρόσωπο. Μπορείτε να αναζητήσετε το πράσινο του δάσους του Ξύλου τα πρωινά που χρειάζεστε ορμή και το ανθρακί του Νερού τα βράδια που θέλετε να σβήσετε λίγο. Αυτό δεν είναι αντίφαση. Ο καθένας και η καθεμία από εμάς είναι ένα κλίμα πολλών στοιχείων, το ένα μπροστά, ένα άλλο ακριβώς πίσω, και η γκαρνταρόμπα καταγράφει ολόκληρο το σύστημα, όχι μια μεμονωμένη νότα.

Περάστε λοιπόν μια εβδομάδα παρατηρώντας το ίδιο σας το χέρι αντί για τον καθρέφτη σας. Προς ποιο χρώμα πηγαίνετε από προεπιλογή όταν είστε κουρασμένοι και επιλέγετε γρήγορα. Ποιο αποφεύγετε εντελώς, η απόχρωση που ποτέ δεν σας φάνηκε ότι είστε εσείς. Η αποφυγή είναι εξίσου αποκαλυπτική με την έλξη· μια φύση που φεύγει από την εκτυφλωτική ζεστασιά και μια φύση που δεν μπορεί χωρίς αυτήν περιγράφουν η μία την άλλη από αντίθετες πόρτες.

Το χρώμα είναι ένα κατώφλι, όχι μια απάντηση. Σας δίνει το θέμα και κρατά το όνομα, όπως ένα άρωμα θυμίζει ένα δωμάτιο που δεν καταφέρνετε να τοποθετήσετε ακριβώς. Το στοιχείο σας είναι γραμμένο σε περισσότερα από το ύφασμα, στη λιπαρότητα ή την ξηρότητα του δέρματός σας, στα σημεία όπου κοκκινίζει και σε εκείνα όπου σκιάζεται, στον ρυθμό που κρατάτε και στα φαγητά που επιθυμείτε. Η γκαρνταρόμπα είναι μόνο η πρώτη σελίδα, και η πιο δημόσια.

Αυτό που το χρώμα δεν μπορεί να σας πει είναι ποιο από τα πέντε είναι πραγματικά δικό σας, και με ποια σειρά τα υπόλοιπα παρατάσσονται πίσω του. Αυτό ανήκει σε μια πιο προσεκτική ανάγνωση, που δεν βγαίνει από μια ντουλάπα αλλά από την ημέρα που ξεκινήσατε.