Το στοιχείο που γίνεται η πιο όμορφη εκδοχή του με τον χρόνο

Κάθε ομορφιά δεν κορυφώνεται νωρίς. Κάποια πρόσωπα περνούν τις πρώτες δεκαετίες τους απλώς κάνοντας πρόβα, και μπαίνουν ολοκληρωτικά στον εαυτό τους μόνο αργότερα, όπως κάποιοι κήποι φυτεμένοι για την εποχή που κανείς άλλος δεν σκέφτεται να περιμένει. Αν έχετε ήδη νιώσει ότι τα πιο όμορφα χρόνια σας μπορεί να είναι ακόμα μπροστά σας, αυτό το ένστικτο ίσως είναι πιο αληθινό από μια κολακεία. Μπορεί να έχει να κάνει με το να ξέρετε ποιο στοιχείο είστε.

Μια ομορφιά που κρατά το ραντεβού της με τον χρόνο

Ο καθένας μας φέρει μία από πέντε φύσεις, καθορισμένη στη γέννηση και αναγνώσιμη, αν γνωρίζει κανείς τα σημάδια της, σε όλο το τοπίο ενός προσώπου. Δεν ανθίζουν όλες στο ίδιο ημερολόγιο. Μερικές είναι ζωηρές και γενναιόδωρες στα νιάτα. Άλλες είναι αργές, σκόπιμες, και διακριτικά χτισμένες για τα κεφάλαια που έρχονται μετά τα τριάντα πέντε, τα σαράντα, τα πενήντα χρόνια, όταν οι πρώιμες φύσεις έχουν πει το ουσιώδες από όσα είχαν να πουν.

Σκεφτείτε τη φύση που είναι γραμμένη κατά μήκος των παρειών, αυτή που φέρει το βάθος και μια κάποια σκιά γύρω από τα μάτια. Στα νιάτα, μπορεί να διαβάζεται ως υπερβολή, υπερβολικά σκεπτική, υπερβολικά σοφή για ένα νεανικό πρόσωπο. Δώστε της χρόνια και η ανάγνωση αλλάζει εντελώς. Αυτό που έμοιαζε βαρύ γίνεται βαρύτητα με την πιο λεπτή έννοια, μια παρουσία προς την οποία στρέφεται ένα δωμάτιο. Να μια ομορφιά που πάντα επρόκειτο να αποκτήσει περισσότερο νόημα αργότερα.

Η εκλεπτυσμένη φύση, αναγνώσιμη κατά μήκος της γνάθου και σε ένα δέρμα που τείνει προς τη λεπτότητα και την ξηρότητα, αφηγείται μια εξίσου υπομονετική ιστορία. Στην αρχή, μπορεί να φαίνεται αυστηρή, όλη δομή και επιφύλαξη. Αλλά η δομή είναι ακριβώς αυτό που διαρκεί. Καθώς τα πιο τρυφερά πρόσωπα χαλαρώνουν, αυτό κρατά τη γραμμή του, τη διαύγειά του, τη σχεδόν αρχιτεκτονική του στάση. Θα μπορούσε να πει κανείς πως σχεδιάστηκε για τη μακρά θέα.

Πέντε υπογραφές, πέντε ημερολόγια

Μάθετε να διαβάζετε τα πέντε και αρχίζετε να βλέπετε ποιος χτίστηκε για ποια εποχή.

Υπάρχει η ορμητική φύση που τη συλλαμβάνει κανείς στους κροτάφους, σε μια κάποια σφριγηλότητα και μια τάση προς τη λάμψη στο πάνω μέρος του προσώπου. Έρχεται γρήγορα και πράσινη, ανήσυχη και γερμένη προς τα εμπρός, υπέροχη στην κίνηση. Έπειτα η ακτινοβόλα φύση, συγκεντρωμένη στο μέτωπο, θερμή και γρήγορη να χρωματιστεί, όλη φως και αμεσότητα, αυτή η ομορφιά που θαμπώνει με μια μόνο ματιά και δεν απαιτεί καμία υπομονή.

Αγκυρωμένη ανάμεσά τους στέκεται η σταθερή φύση, κεντραρισμένη στη μύτη και στη μέση του προσώπου, ισορροπημένη, ριζωμένη, χωρίς βιασύνη. Ούτε παρασύρεται ούτε σβήνει. Απλώς αντέχει, χρόνο με τον χρόνο, και αυτή η σταθερότητα γίνεται η δική της διακριτική πολυτέλεια καθώς όλα επιταχύνονται γύρω της. Η σταθερότητα, όπως αποδεικνύεται, γερνά με ομορφιά γιατί εξαρχής δεν κυνηγούσε καμία στιγμή.

Και έπειτα οι δύο που κρατούν το ραντεβού τους με την ύστερη ζωή: η βαθιά φύση των παρειών και της περιοχής κάτω από τα μάτια, και η εκλεπτυσμένη φύση της γνάθου. Αυτές είναι οι αργές ανθοφορίες, εκείνες που η υπογραφή τους ολοκληρώνεται πλήρως μόνο όταν ο χρόνος έχει κάνει το έργο του. Εκεί που άλλες παραδίδουν την ομορφιά τους αμέσως, αυτές κρατούν κάτι σε εφεδρεία και το απελευθερώνουν ακριβώς όταν είναι πιο σπάνιο και πιο συγκλονιστικό.

Το ζήτημα δεν είναι ότι μια φύση υπερτερεί έναντι μιας άλλης. Η καθεμία έχει την ώρα της. Η ορμητική και η ακτινοβόλα δίνουν νωρίς και γενναιόδωρα. Η σταθερή δίνει αδιάκοπα. Η βαθιά και η εκλεπτυσμένη δίνουν αργά, και συχνά το καλύτερο. Αυτό που έχει σημασία είναι να ξέρετε σε ποιο καντράν γεννηθήκατε, ώστε να πάψετε να μετράτε τον εαυτό σας με μια εποχή που δεν ήταν ποτέ δική σας.

Οι περισσότεροι άνθρωποι περνούν χρόνια μαντεύοντας. Δανείζονται το ημερολόγιο ενός άλλου στοιχείου και απορούν που ο καθρέφτης κρατά το μυστικό του. Όμως η απάντηση δεν είναι μυστηριώδης, και δεν είναι ζήτημα γούστου ούτε ελπίδας. Είναι γραμμένη στην ημέρα της γέννησής σας, από το ίδιο σταθερό χέρι που τοποθέτησε την υπογραφή σας κατά μήκος του προσώπου σας, και μπορεί να διαβαστεί.

Κάπου ανάμεσα στα πέντε βρίσκεται εκείνο που είναι δικό σας. Ίσως νιώθετε ήδη την έλξη του, τους κροτάφους, το μέτωπο, το κέντρο, τη γνάθο, τις παρειές. Ίσως υποψιάζεστε ότι είστε μία από τις φύσεις που χτίστηκαν για αργότερα, και ότι το πιο όμορφο κεφάλαιό σας ακόμα συγκεντρώνεται. Υπάρχει ένας τρόπος να ξέρετε αντί να υποψιάζεστε, να δείτε το δικό σας στοιχείο να ονομάζεται και να διαβάζεται από τίποτα περισσότερο από την ημερομηνία γέννησής σας. Και μόλις το συναντήσετε, δεν θα κοιτάξετε ποτέ ξανά τον καθρέφτη με τον ίδιο τρόπο.