Ο ειρηνοποιός της οικογένειας
Υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος που καταλήγει να κρατά τους πάντες ενωμένους. Δείτε αν αυτό το διακριτικό χάρισμα είναι γραμμένο στη φύση σας, και τι σας λέει το πρόσωπό σας από πάντα.
Κάθε οικογένεια έχει έναν τέτοιο άνθρωπο. Εκείνον που διαβάζει το δωμάτιο πριν ειπωθεί λέξη, που απαλύνει την αιχμή ενός καβγά, που θυμάται ότι ο ένας ξάδερφος πίνει τον καφέ του σκέτο και ο άλλος δεν αντέχει τις φωνές. Όταν τα σχέδια ξεφτίζουν, εκείνος τα ξαναϋφαίνει σιωπηλά. Σπάνια ζητά αναγνώριση, και σχεδόν ποτέ δεν τη λαμβάνει.
Αν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας εδώ, γνωρίζετε ήδη το παράξενο βάρος αυτού του πράγματος. Το να είστε εκείνος που κρατά τους πάντες ενωμένους είναι ένα είδος χάρης, αλλά και ένα είδος φθοράς. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζετε είναι ότι αυτό το ένστικτο δεν είναι απλώς μια συνήθεια που αποκτήθηκε, ούτε το τυχαίο αποτέλεσμα μιας σειράς γέννησης. Στην παράδοση που ο οίκος μας διαφυλάσσει εδώ και μισό αιώνα, η παρόρμηση να σταθεροποιείτε τους άλλους ανήκει σε μια συγκεκριμένη υπογραφή φύσης, μία από τις πέντε, και αφήνει το ίχνος της όχι μόνο στον τρόπο που ενεργείτε αλλά και στον τρόπο που το δέρμα σας κουβαλά τη μέρα.
Το κέντρο που στέκεται
Ανάμεσα στις πέντε φύσεις που διαβάζουμε, μία εδρεύει, κυριολεκτικά, στο κέντρο. Το σπίτι της στο πρόσωπο είναι η μέση: η μύτη, η ιδιοσυγκρασία ανάμεσα στα φρύδια, το τρυφερό επίπεδο των παρειών όπου ένα πρόσωπο βρίσκει την ισορροπία του. Είναι η φύση του ανθρώπου που κρατά. Εκεί όπου είναι το στοιχείο σας, το δέρμα τείνει να κρατά το μυστικό του γύρω από τον κεντρικό άξονα, συγκεντρώνοντας καμιά φορά λίγο βάρος κατά μήκος της μύτης, φέροντας καμιά φορά μια ήρεμη, ισότιμη σταθερότητα που ζητά πολύ λίγα και δίνει πολλά. Είναι η φύση εκείνης που φροντίζει, της μεσολαβήτριας, εκείνης που η ηρεμία της γίνεται η ηρεμία του δωματίου.
Όμως η σταθερότητα έχει κόστος, και το πρόσωπο είναι ειλικρινές γι’ αυτό. Κρατήστε τους πάντες αρκετό καιρό και το κέντρο βαραίνει. Η ίδια η ποιότητα που σας κάνει αξιόπιστο μπορεί να μετατραπεί σε ένα είδος εγκατάστασης που δεν κινείται πια τόσο ελεύθερα όσο παλιά. Το να γνωρίζετε τη φύση σας σημαίνει να ξέρετε πού ξοδεύεστε, και πού θα μπορούσατε, επιτέλους, να δώσετε κάτι πίσω στο ίδιο σας το είδωλο.
Τέσσερις άλλοι τρόποι ύπαρξης
Να το κομμάτι που οι περισσότεροι δεν μαθαίνουν ποτέ: ο ειρηνοποιός είναι μόνο ένας από τους πέντε τρόπους με τους οποίους μπορεί να χτιστεί ένα πρόσωπο και μια ιδιοσυγκρασία, και οι άλλοι τέσσερις διαφυλάσσουν την ειρήνη πολύ διαφορετικά, αν τη διαφυλάσσουν κιόλας.
Υπάρχει η ωστική φύση, που ζει στους κροτάφους και κατά μήκος του φρυδιού, που το δέρμα της τρέχει, ζωηρό και λαμπερό από λιπαρότητα, που το χάρισμά της είναι η ορμή και που ο ρόλος της στην οικογένεια είναι να σπρώχνει τους πάντες μπροστά, είτε ζήτησε κανείς να κινηθεί είτε όχι. Υπάρχει η ακτινοβόλα φύση, που είναι του μετώπου, θερμή και γρήγορη να κοκκινίσει, που φωτίζει ένα δωμάτιο και μπορεί εξίσου γρήγορα να πλημμυρίσει από συναίσθημα· η ειρήνη, γι’ αυτήν, είναι μια μοιρασμένη χαρά παρά μια καταλαγιασμένη ένταση. Υπάρχει η εκλεπτυσμένη φύση, που η υπογραφή της είναι το σαγόνι και η καθαρή γραμμή, που το δέρμα της τείνει προς τη λεπτότητα και την ξηρότητα, που διατηρεί την τάξη όχι κατευνάζοντας αλλά ξεκαθαρίζοντας, γνωρίζοντας ακριβώς πού έχει θέση το κάθε πράγμα. Και υπάρχει η βαθιά φύση, που ζει στις παρειές και κάτω από τα μάτια, όπου μαζεύονται οι σκιές· είναι το ακίνητο νερό της οικογένειας, διακριτική, στοχαστική, εκείνη που κρατά όχι το δωμάτιο αλλά το νόημα από κάτω.
Μπορεί να νιώθετε τον εαυτό σας στο κέντρο και πουθενά αλλού. Ή ίσως νιώθετε την έλξη δύο, τον ειρηνοποιό που είναι επίσης κρυφά η βαθιά φύση, εκείνη που φροντίζει με μια ωστική μηχανή που δεν αναπαύεται ποτέ εντελώς. Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε μια συγχορδία, όχι μια μεμονωμένη νότα, και η ομορφιά του να διαβάζετε τη φύση σας είναι να ακούτε ποια νότα ηχεί πιο δυνατά, και ποια τη στηρίζει διακριτικά.
Αυτό που δεν θα κάνουμε εδώ είναι να σας πούμε ποια είστε. Αυτή η απάντηση δεν είναι δική μας να τη μαντέψουμε από μια παράγραφο. Είναι γραμμένη κάπου πολύ πιο ακριβή από μια περιγραφή ενός ρόλου που παίζετε στο κυριακάτικο τραπέζι. Καθορίζεται από την ημέρα που ξεκινήσατε, και μπορεί να διαβαστεί.
Εδώ και πενήντα χρόνια, ο οίκος μας ακολουθεί αυτό το μοναδικό νήμα από μια ημερομηνία γέννησης ως το πρόσωπο στον καθρέφτη, και εκείνοι που κρατούν τους πάντες ενωμένους μένουν τόσο συχνά άφωνοι βλέποντας τη δική τους σταθερότητα επιτέλους να ονομάζεται, και καταλαβαίνοντας ότι η κούραση στο κέντρο του προσώπου τους δεν ήταν ποτέ ελάττωμα. Ήταν μια υπογραφή.
Περάσατε τόσο χρόνο γνωρίζοντας όλους τους άλλους. Ίσως ήρθε η ώρα να γνωριστείτε κι εσείς.