Τι υποδηλώνει η εποχή της γέννησής σας για το δέρμα σας

Κάπου στα αρχεία ενός παλιού ευρωπαϊκού οίκου υπάρχει μια πεποίθηση που προηγείται κάθε κρέμας: το φως στο οποίο ανοίξατε για πρώτη φορά τα μάτια σας άφησε πάνω σας μια υπογραφή. Όχι μια διάθεση. Όχι μια ανάμνηση. Μια κλίση. Η εποχή που κράτησε τη γέννησή σας είναι η εποχή στην οποία η φύση σας επιστρέφει πάντα, όπως ένα φυτό διατηρεί τον προσανατολισμό του προς το παράθυρο ακόμη κι όταν η γλάστρα έχει μετακινηθεί.

Το παρατηρούμε αυτό εδώ και πενήντα χρόνια σε πρόσωπα που γνωρίζουμε από κοντά, και το μοτίβο είναι διακριτικά σταθερό. Ένα πρόσωπο γεννημένο στην πράσινη, ζωηρή άνοδο της άνοιξης σπάνια συμπεριφέρεται όπως ένα πρόσωπο γεννημένο στο ακίνητο χρυσάφι του τέλους του καλοκαιριού. Το δέρμα θυμάται τον πρώτο του καιρό.

Η εποχή δίνει μια κλίση, όχι μια ετυμηγορία

Δείτε το έτος ως πέντε καιρούς αντί για τέσσερις. Καθένας φέρει ένα στοιχείο, και κάθε στοιχείο γράφεται στο πρόσωπο με το δικό του χέρι.

Μια ανοιξιάτικη φύση κλίνει προς το Ξύλο: μια ενέργεια που συγκεντρώνεται στους κροτάφους, μια κάποια λάμψη εκεί όπου ζει η ορμή, ο αέρας ενός πράγματος ανυπόμονου να αναπτυχθεί. Το κατακαλόκαιρο κλίνει προς τη Φωτιά: το μέτωπο πρώτο ζεσταίνεται, μια κοκκινίλα που ανεβαίνει γρήγορα, μια ακτινοβολία που θέλει κοινό. Η μακρά, ωριμάζουσα στροφή προς το τέλος του καλοκαιριού κλίνει προς τη Γη: το κέντρο του προσώπου, η μύτη, το σημείο όπου τα πράγματα κατακάθονται και κάποτε φράζουν, η σταθερότητα που γίνεται ορατή. Το φθινόπωρο κλίνει προς το Μέταλλο: το σαγόνι σχεδιασμένο, το δέρμα επιρρεπές στην ξηρότητα και τις λεπτές γραμμές, μια φινέτσα που εκτιμά τις καθαρές ακμές. Και η καρδιά του χειμώνα κλίνει προς το Νερό: τα μάγουλα, το βαθούλωμα κάτω από τα μάτια, ένα βάθος και μια σκιά που κρατούν τα πάντα σε εφεδρεία.

Ίσως νιώθετε ήδη μία από αυτές τις κλίσεις να σας τραβά. Αυτή η έλξη είναι πραγματική. Αλλά μια εποχή είναι μια φαρδιά πόρτα, και δεν είναι ολόκληρο το σπίτι. Το να γεννηθείτε το φθινόπωρο σας κλίνει προς το Μέταλλο όπως μια ακτογραμμή κλίνει προς τη θάλασσα, χωρίς να αποφασίζει για ένα μόνο κύμα.

Γιατί η εποχή υποδηλώνει, αλλά η ημερομηνία αποφασίζει

Να το σημείο στο οποίο οι παλιοί πρακτικοί ήταν προσεκτικοί. Η εποχή είναι μόνο ο εξωτερικός δακτύλιος. Μέσα της, η ακριβής ημέρα σας και το φως της στενεύουν ακόμη περισσότερο την ανάγνωση, και συχνά το στοιχείο σας δεν είναι εκείνο που θα μάντευε το ημερολόγιο. Ένα πρόσωπο γεννημένο τον χειμώνα μπορεί να φέρει την ορμή του Ξύλου στους κροτάφους του. Ένα παιδί του καλοκαιριού μπορεί να κρατά το ήσυχο βάθος του Νερού στα μάγουλά του. Η εποχή ψιθυρίζει μια πιθανή απάντηση, και ύστερα η ακριβής ημερομηνία τη διορθώνει, όπως ένα καλό μάτι διορθώνει μια πρώτη εντύπωση.

Γι’ αυτό δεν αφήνουμε ποτέ την εποχή να ονομάσει μόνη της το στοιχείο σας. Είναι μια ένδειξη, γενναιόδωρη και αξιόπιστη, αλλά μια ένδειξη. Αυτό που πραγματικά είναι δικό σας στο δέρμα, πού συγκεντρώνει τη λιπαρότητα ή χάνει την ενυδάτωσή του, πού χρωματίζεται ή σκιάζεται, προέρχεται από μια ανάγνωση της ημερομηνίας γέννησής σας παρά από μια ματιά στον μήνα. Δύο άνθρωποι γεννημένοι την ίδια εβδομάδα μπορεί να έχουν διαφορετικά στοιχεία, και τα πρόσωπά τους θα σας το πουν.

Ξεκινήστε λοιπόν εκεί όπου ξεκίνησε η ιστορία, την ημέρα του ερχομού σας και το φως που την κράτησε. Αφήστε την εποχή να σας δώσει την ένδειξή της. Ύστερα αφήστε την ανάγνωση να καθορίσει αυτό που η εποχή απλώς υποδηλώνει, γιατί ένα από αυτά τα πέντε είναι ήδη το δικό σας, και το πρώτο πράγμα που αξίζει να γνωρίζετε είναι ποιο.