Αγαπάτε το γιασεμί: ποιο θα μπορούσε να είναι το στοιχείο σας

Το γιασεμί κρατά τις δικές του ώρες. Περιμένει να χαμηλώσει το φως πριν ανοιχτεί, κι ύστερα δίνεται μονομιάς — μια γλύκα τόσο γεμάτη που γίνεται σχεδόν ζωώδης στις άκρες της, ζεστή εκεί που περιμένατε μόνο λουλούδια. Τίποτα δειλό δεν υπάρχει πάνω του. Το να σας τραβά ένα τέτοιο άρωμα σημαίνει να σας τραβά το ίδιο το βάθος, κι αυτή η έλξη σπάνια είναι τυχαία. Λέει κάτι για τη φύση που κουβαλάτε.

Ποιος αναζητά το γιασεμί

Τις περισσότερες φορές, όσοι αφήνονται στο γιασεμί φέρουν μια φύση Νερού. Το Νερό είναι το βαθύ απόθεμα — η ηρεμία που κυλά κάτω από την επιφάνεια, η γαλήνη που οι άλλοι περνούν για απόσταση. Όταν αυτό το απόθεμα είναι γεμάτο, αντέχει. Όταν αρχίζει να λιγοστεύει, φανερώνεται πρώτα στα μάγουλα και κάτω από τα μάτια: ένα βλέμμα σκιασμένο, ένα βαθούλωμα κάτω από τα μάτια, μια επιδερμίδα που δείχνει αφυδατωμένη και ζητά βάθος παρά λάμψη. Τη συνοδεύει μια κούραση ως το κόκαλο, από εκείνες που ο ύπνος μόνος του δεν καταπραΰνει.

Για μια φύση Νερού, το γιασεμί μοιάζει λιγότερο με άρωμα και περισσότερο με σύντροφο. Εκεί που μια πιο ανάλαφρη, πιο ζωηρή νότα θα καθόταν στην επιφάνεια και θα περνούσε, αυτό τείνει να σας συναντά εκεί που κατοικεί η εξάντληση. Δεν σκεπάζει την κούραση. Αντίθετα, μοιάζει να μιλά στο απόθεμα, να στέκεται στο ίδιο βάθος με εσάς. Γι’ αυτό η αγάπη είναι συχνά αμοιβαία, και γι’ αυτό επιμένει.

Διαβάστε όμως πρώτα τη δική σας επιδερμίδα

Η έλξη είναι ένδειξη, όχι ετυμηγορία, και το γιασεμί σημαίνει διαφορετικά πράγματα ανάλογα με τη φύση πάνω στην οποία ακουμπά. Αν τα μάγουλά σας μένουν γεμάτα και είναι οι κρόταφοί σας που γυαλίζουν — μια λιπαρή θαμπάδα που επιστρέφει ασταμάτητα, ένα ξέσπασμα από φαγέσωρες σ’ εκείνο το σημείο — αυτή είναι η υπογραφή του Ξύλου, και το ίδιο λουλούδι θα σας μιλούσε σε έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό: την ορμή, την κίνηση, τη ζέστη που ανεβαίνει όταν εκνευρίζεστε. Αν αντίθετα είναι το σαγόνι σας που νιώθει την αλλαγή, ξηραίνεται και θαμπώνει ενώ εγκαθίστανται οι πρώτες λεπτές γραμμές, ίσως είστε πιο κοντά στο Μέταλλο, που γνωρίζει την ηρεμία του επαρκούς και αντέχει περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε.

Η Γη φανερώνεται πάλι αλλιώς — στη μύτη και στο κέντρο του προσώπου, όπου οι πόροι ανοίγουν και τα πράγματα δείχνουν φορτωμένα, λίγο βαριά, λίγο αργά. Η Φωτιά ζει ψηλότερα, στο μέτωπο, στην κοκκινίλα, στη θέρμανση και σε μια επιδερμίδα που αντιδρά αμέσως. Καμία από αυτές τις φύσεις δεν είναι λάθος. Η καθεμία σημαίνει απλώς ότι το ίδιο πλούσιο λουλούδι θα ακουμπούσε σε διαφορετική ιδιοσυγκρασία, και θα σας πρόσφερε μια διαφορετική συνομιλία.

Προσέξτε λοιπόν τι κάνει το γιασεμί μέσα σας. Προσέξτε πού κουράζεται το πρόσωπό σας, και πού αντέχει. Ένα άρωμα τέτοιου βάθους δεν διαλέγει επιπόλαια, κι εσείς το ίδιο, όπως φαίνεται. Μια αγάπη για το γιασεμί μπορεί να είναι το Νερό που ζητά, διακριτικά, να γίνει γνωστό.