Αγαπάτε το Palmarosa: ποιο θα μπορούσε να είναι το στοιχείο σας
Το palmarosa είναι ένα χόρτο με άρωμα τριαντάφυλλου, και η ζεστασιά που νιώθετε γι' αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η Φωτιά που, διακριτικά, αφήνει να φανεί.
Το palmarosa είναι ένα από τα μικρά δώρα της φύσης: ένα ψηλό χόρτο, πράσινο στη ρίζα, που αναδίδει άρωμα τριαντάφυλλου. Όχι το βαρύ βελούδο του ίδιου του λουλουδιού, αλλά κάτι πιο ανάλαφρο και ηλιόλουστο, ένα τριαντάφυλλο γεννημένο από μια τούφα χόρτου, μια γλύκα που τη φέρει η ζεστασιά. Όταν ανοίγετε το μπουκαλάκι και κάτι μέσα σας μαλακώνει, αυτή η αναγνώριση αξίζει να την προσέξετε. Μας λέει λιγότερα για το έλαιο και περισσότερα για εσάς.
Γιατί μια φύση Φωτιάς τείνει να διαλέγει αυτό το τριαντάφυλλο
Στην ανάγνωση που ασκούμε, η ζεστασιά είναι το σημάδι της Φωτιάς: εκείνη η λάμψη που τραβάει τους άλλους, εκείνη η ετοιμότητα να θαυμάσει κανείς, εκείνη η διάθεση να δώσει. Είναι μια όμορφη φύση να τη φέρει κανείς. Όταν όμως ζορίζεται πολύ ή για πολύ, αυτή η ίδια ζεστασιά μπορεί να γλιστρήσει στην ανησυχία, σε μια ορμή που δεν κάθεται ήσυχη, και πάνω στο δέρμα συχνά μαζεύεται στο μέτωπο, εκεί όπου μια επιδερμίδα Φωτιάς τείνει να κοκκινίζει και να χρωματίζεται, να γίνεται αντιδραστική και ζεστή στην αφή.
Αν τέτοια είναι η φύση σας, η τόσο ιδιαίτερη γλύκα του palmarosa ίσως εξηγεί γιατί σας καλεί. Ένα άρωμα ταυτόχρονα ζεστό και πράσινο θα μπορούσε να συναντήσει μια υπερβολικά έντονη ζεστασιά στη δική της ιδιοσυγκρασία αντί να της εναντιωθεί, και για μια επιδερμίδα Φωτιάς που κοκκινίζει εύκολα, αυτό είναι το είδος της στρογγυλής, αβίαστης νότας κάτω από την οποία μια αντιδραστική επιφάνεια συχνά προτιμά να ηρεμεί. Τίποτα εδώ δεν υπόσχεται. Απλώς, το όμοιο τείνει να αναγνωρίζει το όμοιο, και η Φωτιά τείνει να αναγνωρίζει ό,τι της ανήκει.
Διαβάστε όμως το δέρμα σας πριν αποφασίσετε
Η έλξη για ένα άρωμα είναι ειλικρινής, ωστόσο το ίδιο έλαιο σημαίνει κάτι άλλο ανάλογα με τη φύση, γι’ αυτό αξίζει να κοιτάξετε πού εκφράζεται το δέρμα σας. Αν αυτό που επανέρχεται δεν είναι το χρώμα στο μέτωπο αλλά ένα ελαφρύ φιλμ στους κροτάφους, μικρά μαύρα στίγματα που ξαναεμφανίζονται παρά τη φροντίδα σας, αυτή είναι η υπογραφή του Ξύλου μάλλον παρά της Φωτιάς, και το palmarosa θα έγραφε για εσάς μια άλλη ιστορία, εκείνη μιας ορμής και μιας παρόρμησης που γίνονται ανησυχία. Αν αντίθετα το κέντρο του προσώπου σας φαίνεται βαρύ και αργό, οι πόροι γύρω από τη μύτη διεσταλμένοι και εύκολα φραγμένοι, αυτή είναι η γλώσσα της Γης, μια σταθερότητα που γλιστράει προς την ανησυχία, και η συγγένειά σας θα ήθελε να διαβαστεί πάλι αλλιώς.
Τίποτα από όλα αυτά δεν κάνει λανθασμένη την αγάπη σας για το palmarosa. Σημαίνει μόνο ότι το σημάδι δείχνει κάπου, και ότι η κατεύθυνση μετράει. Ένα άρωμα μπορεί να κολακεύει όλες τις φύσεις και να ανήκει μόνο σε μία.
Αφήστε λοιπόν την απόλαυση να χρησιμεύσει ως απόδειξη. Το τριαντάφυλλο που βρίσκετε κρυμμένο σε μια τούφα χόρτου, η ζεστασιά στην οποία επιστρέφετε αδιάκοπα, η άνεση που γεννιέται όταν είναι κοντά, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι περιττό. Μια αγάπη για το palmarosa μπορεί να είναι η Φωτιά που, σιγανά, ζητάει να την αναγνωρίσουν.