Αγαπάτε το Τριαντάφυλλο: ποιο θα μπορούσε να είναι το στοιχείο σας

Το Τριαντάφυλλο είναι εκείνο το λουλούδι που νομίζετε πως ήδη γνωρίζετε, ώσπου το εισπνέετε και η βεβαιότητα υποχωρεί. Ανοίγει σε στρώματα, το ένα διπλώνεται μέσα στο επόμενο, μελί και πράσινο και ελαφρώς ρητινώδες, στριφογυρίζοντας κάτω από τη μύτη χωρίς ποτέ να σταθεροποιείται. Τα περισσότερα αρώματα αναγγέλλονται, και αυτό είναι όλο. Το Τριαντάφυλλο, όμως, συνεχίζει. Αυτή η απουσία τέλους είναι όλο το μυστικό: οι άνθρωποι που δένονται πιο έντονα μαζί του συνήθως αναζητούν κάτι που κινείται.

Ποιος στρέφεται προς το Τριαντάφυλλο

Τις περισσότερες φορές, είναι μια φύση Ξύλου που καθυστερεί εδώ. Το Ξύλο είναι η ορμή, η κίνηση προς τα εμπρός, η θέληση να ξεκινήσετε, η εμπιστοσύνη που φέρνει ένα σχέδιο στον κόσμο. Όταν αυτό το ρεύμα κυλάει, είναι υπέροχο. Όταν μπλοκάρει, δένεται κόμπος, και ο κόμπος διαβάζεται ως ευερεθιστότητα, ανυπομονησία, αυτή η βιασύνη κάποιου του οποίου η ενέργεια δεν έχει πού να πάει. Το δέρμα κρατά το δικό του αρχείο: μια λάμψη που συγκεντρώνεται στους κροτάφους, μικρά μαύρα στίγματα κατά μήκος της ίδιας γραμμής, μια γυαλάδα που επιστρέφει μετά από κάθε καθαρισμό. Αν αυτό το σχέδιο είναι δικό σας, η έλξη σας για το Τριαντάφυλλο δεν είναι τυχαίο γούστο. Για μια φύση Ξύλου, αυτό το άρωμα θα μπορούσε να μοιάζει με ένα ορθάνοιχτο παράθυρο σε ένα αποπνικτικό δωμάτιο, και η αίσθηση στο δέρμα συχνά μοιάζει περισσότερο με άνεση παρά με προσπάθεια, μια χαλάρωση εκεί όπου τα πράγματα είχαν γίνει τεντωμένα και βιαστικά. Τίποτα εδώ δεν υπόσχεται. Είναι απλώς ότι ένα ρεύμα σε στάση τείνει να αναγνωρίζει αυτό που του επιτρέπει να ξαναγυρίσει, και το Τριαντάφυλλο, σε στρώματα και χωρίς βιασύνη, θα μπορούσε να είναι ακριβώς αυτή η αναγνώριση.

Αλλά πρώτα διαβάστε το δικό σας δέρμα

Η έλξη για ένα άρωμα είναι ειλικρινής, κι όμως μπορεί να φορέσει τα ρούχα ενός άλλου στοιχείου· γι’ αυτό είναι χρήσιμο να ελέγξετε τι πραγματικά λέει το πρόσωπό σας. Αν η συμφόρηση και η θερμότητα κατοικούν στο μέτωπό σας, αν το χρώμα ανεβαίνει γρήγορα και το δέρμα γίνεται αντιδραστικό, αυτή είναι η υπογραφή της Φωτιάς, και το Τριαντάφυλλο θα καθόταν εντελώς διαφορετικά πάνω σας. Αν αντίθετα είναι τα μάγουλά σας και η λεπτή ιδιοσυγκρασία κάτω από τα μάτια σας που αφηγούνται την ιστορία, ένα αφυδατωμένο φινίρισμα, σκιές, μια όψη που διαβάζεται ως εξαντλημένη όση ξεκούραση κι αν πάρετε, τότε μιλάει το Νερό, και το ίδιο λουλούδι θα απαντούσε σε μια εντελώς διαφορετική ερώτηση. Κι αν η ξηρότητα συγκεντρώνεται κατά μήκος του σαγονιού σας, μια θαμπάδα, οι πρώτες λεπτές γραμμές που σχεδιάζονται εκεί, τότε παίζει το Μέταλλο. Κανένα από αυτά δεν είναι κατώτερο. Είναι απλώς άλλες πόρτες, και το άρωμα που ανοίγει τη δική σας είναι εκείνο προς το οποίο η φύση σας δεν παύει να επιστρέφει.

Παρατηρήστε λοιπόν τι συμβαίνει όταν το Τριαντάφυλλο βρίσκεται κοντά σας. Παρατηρήστε αν επιβραδύνετε, αν οι ώμοι χαμηλώνουν, αν κάτι συγκρατημένο μέσα σας δέχεται να κινηθεί. Μια τόσο ακριβής αγάπη σπάνια είναι απλή υπόθεση λουλουδιού. Τις περισσότερες φορές, είναι το Ξύλο, που ζητά απαλά να γίνει γνωστό.