Σας αρέσει το Γλυκό Πορτοκάλι: ποιο θα μπορούσε να είναι το στοιχείο σας
Η στρογγυλή, αβίαστη γλυκύτητα του Γλυκού Πορτοκαλιού, και η διακριτική ένδειξη της Γης στη χειρονομία που πάντα επαναφέρει το χέρι σας προς αυτό.
Βυθίστε τον αντίχειρα στη φλούδα και ολόκληρος ο καρπός ανοίγει μονομιάς: καμία τελετή, καμία κεφαλή αρώματος να αποκρυπτογραφήσετε, μόνο το ζεστό εσπεριδοειδές και η πιο απλή στρογγυλή ευτυχία που υπάρχει. Το Γλυκό Πορτοκάλι δεν σας ζητά τίποτα. Αυτή ακριβώς η άνεση είναι το σημάδι. Όσοι το κρατούν κοντά τους σπάνια είναι εκείνοι που κυνηγούν την πολυπλοκότητα. Είναι εκείνοι που θέλουν ένα άρωμα να μοιάζει με μια ζεστή κουζίνα στο τέλος μιας μακράς ημέρας.
Ποιος στρέφεται προς αυτή τη ζεστασιά
Αν το Γλυκό Πορτοκάλι είναι εκείνο στο οποίο επιστρέφετε, είναι πολύ πιθανό να φέρετε μια φύση Γης: το σταθερό κέντρο ενός δωματίου, εκείνος στον οποίο οι άλλοι στηρίζονται, περίεργος και υπομονετικός και αργός να φύγει. Η Γη είναι γενναιόδωρη εξ ορισμού. Το δώρο της, όταν η ζωή πιέζει υπερβολικά, είναι και το βάρος της: μια σκέψη που περιστρέφεται γύρω από την ίδια έγνοια πολύ αφότου η μέρα τελείωσε, μια βαρύτητα που κατακάθεται αντί να κινείται. Στο δέρμα, η Γη τείνει να μιλά στη μύτη και στο κέντρο του προσώπου, όπου οι πόροι μπορεί να διευρυνθούν και η επιφάνεια να μοιάζει φραγμένη, κάπως αργή, σαν να κρατά κι εκείνη.
Για μια φύση Γης, το Γλυκό Πορτοκάλι θα μπορούσε να είναι η νότα που σας συναντά εκεί που ήδη βρίσκεστε. Θα μπορούσε να σταθεροποιήσει ένα κέντρο που έγινε βαρύ, ή να χαρίσει λίγη διαύγεια σε μια βραδύτητα, χωρίς ποτέ να βιάσει τον ρυθμό. Τίποτα εδώ δεν είναι λύση. Είναι απλώς ότι ένα ζεστό, ευθύ εσπεριδοειδές συχνά ακουμπά με τη μεγαλύτερη καλοσύνη πάνω στην ιδιοσυγκρασία που το αναγνωρίζει — η παρηγοριά απαντά στην παρηγοριά.
Αν όμως το δικό σας σημάδι είναι άλλο
Διαβάστε το ίδιο σας το πρόσωπο πριν αποφασίσετε ότι αυτό το έλαιο είναι δικό σας. Αν αυτό που επανέρχεται είναι μια γυαλάδα και μικρά μαύρα στίγματα στους κροτάφους, είναι η υπογραφή του Ξύλου, αυτής της φύσης που στρέφεται προς τα εμπρός, προσανατολισμένης στη δράση, που αναστατώνεται όταν δεν μπορεί να προχωρήσει — και για εσάς το Γλυκό Πορτοκάλι θα σήμαινε κάτι εντελώς διαφορετικό: μια παύση μάλλον παρά μια επιστροφή στην εστία. Αν αντίθετα βλέπετε μια ξηρότητα κατά μήκος του σαγονιού, μια κάποια θαμπάδα, τις πρώτες λεπτές γραμμές που σχηματίζονται εκεί, αυτό δείχνει προς το Μέταλλο, αυτή τη ραφιναρισμένη φύση που γνωρίζει την ηρεμία του επαρκούς και μπορεί να γείρει προς το να συγκρατεί. Το Μέταλλο συχνά έλκεται από πιο δροσερά, πιο λιτά αρώματα, και το ζεστό πορτοκάλι μπορεί να του φανεί σχεδόν υπερβολικά εύκολο, υπερβολικά γενναιόδωρο.
Έτσι, η έλξη μετρά εξίσου με το άρωμα. Δύο άνθρωποι μπορούν να σηκώσουν το ίδιο μπουκάλι και να απαντήσουν σε δύο διαφορετικά καλέσματα. Αυτό που αγαπάτε δεν είναι ποτέ μόνο υπόθεση του αγαπημένου πράγματος· είναι υπόθεση του μέρους του εαυτού σας που γέρνει προς αυτό, απρόσκλητο, πριν καν φτάσετε εκεί με τη λογική.
Το να αγαπάτε λοιπόν το Γλυκό Πορτοκάλι ίσως έχει λιγότερο να κάνει με το γούστο και περισσότερο με την ιδιοσυγκρασία: η Γη που ζητά απαλά να γίνει γνωστή.