Πέρα από τον τύπο δέρματος: η ανάγνωση που ζητά η επιδερμίδα σας

Σας έδωσαν τρία συρτάρια πριν από πολύ καιρό: ξηρή, λιπαρή, μικτή. Από τότε, κατατάσσετε τον εαυτό σας σε ένα από αυτά, μπροστά στους καθρέφτες, στους πάγκους, στο πίσω μέρος των βαζών. Είναι ένα σύστημα καλά τακτοποιημένο. Είναι επίσης σχεδόν τίποτα. Περιγράφει μια επιφάνεια ένα συγκεκριμένο πρωί και την αποκαλεί φύση σας. Η επιδερμίδα σας, στο μεταξύ, προσπαθεί να σας πει κάτι πολύ πιο ιδιαίτερο, και σας το λέει στο ίδιο σημείο, με τον ίδιο τρόπο, εδώ και χρόνια.

Ένα ζωντανό πρόσωπο δεν είναι μια υφή. Είναι μια ιδιοσυγκρασία. Η λεπτή μεμβράνη που συγκεντρώνεται στους κροτάφους σας, το κοκκίνισμα που ανεβαίνει στο μέτωπό σας όταν συγκινείστε, ο τρόπος που βαθαίνουν τα μάγουλά σας όταν έχετε δώσει πολλά από τον εαυτό σας: δεν είναι κηλίδες πάνω σε έναν πίνακα. Είναι μια γλώσσα. Ο τύπος δέρματος διαβάζει το μελάνι. Το στοιχείο διαβάζει τη φράση.

Γιατί ο «τύπος» δεν ήταν ποτέ αρκετός

Σκεφτείτε το τελευταίο πράγμα που σας είπε να κάνετε μια ετικέτα τύπου δέρματος. Αφαιρέστε τη λιπαρότητα. Προσθέστε νερό. Εξισορροπήστε τη μέση. Κάθε οδηγία αντιμετωπίζει το πρόσωπό σας σαν ένα πρόβλημα προς ισοπέδωση, προς λείανση σε έναν ουδέτερο μέσο όρο χωρίς χαρακτήρα. Αλλά δεν έχετε συναντήσει ποτέ άνθρωπο του οποίου η ομορφιά προερχόταν από το να είναι μέτριος. Αυτό που τραβά το βλέμμα σε ένα δωμάτιο είναι ακριβώς αυτό που ένας πίνακας τύπων θέλει να σβήσει: το ιδιαίτερο σχέδιο ενός σαγονιού, το ιδιαίτερο φως μιας επιδερμίδας, το ιδιαίτερο βάθος κάτω από τα μάτια.

Το πρόβλημα με τον τύπο είναι ότι αλλάζει με τον καιρό. Καθίστε σε ένα δωμάτιο με ξηρό χειμώνα και γίνεστε «ξηρή». Περάστε στον Αύγουστο και γίνεστε «λιπαρή». Μία μόνο ετικέτα δεν μπορεί να κρατήσει και τα δύο, οπότε δεν σταματά να σας μετονομάζει, εποχή με την εποχή, κι εσείς δεν σταματάτε να αγοράζετε το πιο πρόσφατο όνομα. Το στοιχείο σας, όμως, δεν κινείται με τον θερμοστάτη. Είναι η διάθεση κάτω από την εποχή, ο λόγος για τον οποίο το πρόσωπό σας απαντά στον χειμώνα όπως απαντά και όχι αλλιώς. Είναι η σταθερά που κράτησε η επιδερμίδα σας ενώ οι ετικέτες έρχονταν και έφευγαν.

Υπάρχουν πέντε τέτοιες διαθέσεις, και η καθεμία χαράσσεται κάπου που μπορείτε ήδη να δείτε. Το Ξύλο τείνει να συγκεντρώνεται στους κροτάφους, με μια γυαλιστερή μεμβράνη που προέρχεται από την ορμή και την παρόρμηση. Η Φωτιά εκφράζεται στο μέτωπο, ως θερμότητα και ως επιδερμίδα που κοκκινίζει εύκολα. Η Γη εδράζεται στο κέντρο, γύρω από τη μύτη, σταθερή και επιρρεπής σε συμφόρηση. Το Μέταλλο σχεδιάζεται στο σαγόνι, εκλεπτυσμένο, υποκείμενο σε ξηρότητα και στις πιο λεπτές γραμμές. Το Νερό ζει στα μάγουλα και κάτω από τα μάτια, σε βάθος, σε σκιά, στο βαθούλωμα που αφήνει να μαντέψετε όλα όσα κουβαλάτε. Ίσως ήδη νιώθετε ένα από αυτά να γέρνει προς εσάς. Η αναγνώριση, ωστόσο, δεν είναι η ανάγνωση.

Η ανάγνωση που ζητά η επιδερμίδα σας

Να το ήσυχο κομμάτι που τα συρτάρια δεν αναφέρουν ποτέ: το στοιχείο σας δεν είναι κάτι που αποφασίζετε κοιτάζοντας. Μπορείτε να δείτε την υπογραφή, αλλά δεν μπορείτε να δείτε ποιο από τα πέντε είναι το δικό σας, και ένα πρόσωπο σπάνια μιλά με μία μόνο φωνή. Οι περισσότεροι από εμάς φέρουμε δύο ή τρία, το ένα είναι το δικό μας, τα άλλα το χρωματίζουν. Η έλξη που νιώθετε διαβάζοντας τις περιγραφές είναι πραγματική, και είναι επίσης ένας πειρασμός, γιατί η προφανής υπογραφή δεν είναι πάντα αυτή που διατάζει. Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να διαβαστεί αντί να μαντευτεί.

Η ανάγνωση δεν έρχεται από τον καθρέφτη. Έρχεται από την αρχή σας, από τη στιγμή που ήρθατε στον κόσμο, όταν το στοιχείο σας καθορίστηκε όπως η χρονιά καθορίζει τον δικό της χαρακτήρα πριν γυρίσει ένα μόνο φύλλο. Ένας οίκος που πέρασε πενήντα χρόνια ακούγοντας την επιδερμίδα έμαθε από καιρό ότι το πρόσωπο επιβεβαιώνει ό,τι είχε ήδη γράψει η αρχή. Το ένα σας λέει πού· το άλλο σας λέει ποιο. Μαζί παύουν να περιγράφουν μια επιφάνεια και αρχίζουν να περιγράφουν εσάς.

Μόλις μάθετε ποιο στοιχείο είναι το δικό σας, όλα όσα σας είπαν να πολεμήσετε γίνονται κάτι προς κατανόηση. Η λιπαρή μεμβράνη δεν είναι ένα ελάττωμα προς αφαίρεση αλλά μια ιδιοσυγκρασία προς τιμή. Η ξηρότητα δεν είναι μια έλλειψη προς κατάκλυση αλλά μια εκλέπτυνση προς διατήρηση. Το κοκκίνισμα δεν είναι προς κάλυψη αλλά προς ανάγνωση. Σταματάτε να ισοπεδώνετε το πρόσωπό σας προς το κανέναν και αρχίζετε να το φροντίζετε ως το ιδιαίτερο πρόσωπο που είναι.

Αφήστε λοιπόν τα τρία συρτάρια. Δεν ήταν ποτέ παρά ένα πρόχειρο σκίτσο ενός πρωινού. Κάτω από αυτά, η επιδερμίδα σας κράτησε μια σταθερή υπογραφή όλη σας τη ζωή, περιμένοντας κάποιον να τη διαβάσει όπως πρέπει. Υπάρχουν πέντε που θα μπορούσε να είναι, και το πρώτο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να ανακαλύψετε ποιο είναι το δικό σας.