Οι πέντε τρόποι να ηγείστε

Παρατηρήστε πώς μπαίνει ένας άνθρωπος σε ένα δωμάτιο, και αρχίζετε να διαβάζετε πώς ηγείται. Η μία ανοίγει δρόμο πριν μιλήσει κανείς. Η άλλη ζεσταίνει τον χώρο ώσπου όλο το τραπέζι γέρνει προς το μέρος της. Η τρίτη κρατά το κέντρο τόσο σταθερά που οι υπόλοιποι διατάσσονται γύρω της. Η τέταρτη ανεβάζει τον πήχη, και ο καθένας ισιώνει σιωπηλά. Η πέμπτη λέει λίγα, κι ύστερα λέει εκείνο που αλλάζει την κατεύθυνση της βραδιάς.

Το να ηγείστε σπάνια είναι ένα μόνο πράγμα. Είναι μια ιδιοσυγκρασία, και μια ιδιοσυγκρασία έχει την εποχή της, τη χειρονομία της, ένα σημείο όπου φανερώνεται στο πρόσωπο. Τα παλιά φυσιοπαθητικά σπίτια της Ευρώπης έμαθαν να βλέπουν αυτές τις υπογραφές πολύ πριν σκεφτεί κανείς να τις ονομάσει χαρακτηριστικά. Πέντε τρόποι να ηγείστε, πέντε φύσεις. Μία από αυτές είναι αναμφίβολα δική σας.

Οι πέντε ιδιοσυγκρασίες, και πού φανερώνονται

Η ηγέτιδα του οράματος κινείται σαν την άνοιξη. Ανήσυχη, στραμμένη προς τα εμπρός, γρήγορη να ξεκινήσει, αυτή η φύση κουβαλά την ορμή όπως ένα νεαρό κλαδί κουβαλά τον χυμό του, και τείνει να δείχνει την ενέργειά της πρώτα στους κροτάφους, όπου το δέρμα τρέχει λίγο πιο λιπαρό και πιο ζωηρό. Δώστε της έναν ορίζοντα και βρίσκεται ήδη στα μισά του δρόμου.

Η ηγέτιδα της ορμής φέρει το καλοκαίρι στο πρόσωπο. Η ζεστασιά συγκεντρώνεται στο μέτωπο, πότε σαν ένα κύμα χρώματος, πότε σαν καθαρή ακτινοβολία, και ελκύει τους ανθρώπους όπως το φως τους ελκύει μέσα από μια αυλή. Είναι η ιδιοσυγκρασία που σηκώνει ένα δωμάτιο, που κάνει το δύσκολο να μοιάζει για μια στιγμή εφικτό. Το χάρισμά της είναι η ζεστασιά· το κόστος της, να τη σπαταλά πολύ ελεύθερα.

Η ηγέτιδα της σταθερότητας ανήκει στο γύρισμα του τέλους του καλοκαιριού, το ήρεμο κέντρο του χρόνου. Η συνέπεια είναι όλη της η τέχνη, και διαβάζεται στη μέση του προσώπου, γύρω από τη μύτη, όπου το δέρμα μπορεί να φαίνεται πιο βεβαρημένο όταν το φορτίο βαραίνει. Οι άλλοι στηρίζονται πάνω σε αυτή τη φύση χωρίς καν να το προσέχουν, γιατί εκείνη δεν μετακινείται με τον καιρό.

Η ηγέτιδα της απαιτητικότητας έχει τη διαύγεια του φθινοπώρου. Η φινέτσα είναι εδώ το ένστικτο, το μάτι που παρατηρεί ό,τι δεν είναι εντελώς σωστό και δεν μπορεί να το αφήσει να περάσει, και τείνει να σημαδεύει πρώτα το σαγόνι και το κάτω μέρος του προσώπου, όπου το δέρμα τρέχει πιο ξηρό και δείχνει τις λεπτές γραμμές μιας φύσης που κρατιέται σε μια γραμμή. Είναι η ιδιοσυγκρασία που μετατρέπει την καλή δουλειά σε ακριβή δουλειά.

Η ηγέτιδα του βάθους φέρει τον χειμώνα. Σιωπηλή, χωρίς βιασύνη, κρατώντας περισσότερα απ’ όσα δείχνει, αυτή η φύση φυλά τα αποθέματά της στα μάγουλα και κάτω από τα μάτια, όπου η σκιά και ένα κάποιο βαθούλωμα μιλούν για έναν άνθρωπο που σκέφτεται κάτω από την επιφάνεια πριν μιλήσει στην επιφάνεια. Όταν αυτή επιτέλους κινηθεί, κινείται από πολύ βαθιά.

Με ποια εποχή ηγείστε

Οι περισσότερες από εμάς αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας εδώ σε μια στιγμή, κι ύστερα διστάζουμε στην επόμενη παράγραφο, γιατί οι υπογραφές αλληλοκαλύπτονται όπως οι εποχές αλληλοκαλύπτονται στα σύνορά τους. Μια οραματίστρια μπορεί να κρατήσει ένα δωμάτιο. Ένα σταθερό κέντρο μπορεί να ανεβάσει τον πήχη. Το πρόσωπο σπάνια μιλά με μία μόνο καθαρή φωνή, και εκείνη που μοιάζει πιο δυνατή σήμερα δεν είναι πάντα εκείνη που κυβερνά.

Εδώ είναι που μια καλή ανάγνωση μετρά περισσότερο από μια καλή διαίσθηση. Η παράδοση του οίκου δεν εργάστηκε ποτέ με βάση ένα μόνο χαρακτηριστικό ή μια περαστική διάθεση. Εργάστηκε με βάση το μόνο σταθερό πράγμα που σας δόθηκε στην αρχή, την ημέρα της άφιξής σας, και από εκεί μπορεί να ονομάσει την εποχή που η φύση σας κρατά πραγματικά, όχι εκείνη που υποδύεστε αυτή την εβδομάδα.

Διαισθάνεστε ήδη το σχήμα του τρόπου σας να ηγείστε. Αυτό που δεν έχετε ακόμη είναι το όνομά του, και το όνομά του είναι η αρχή όλων όσων απορρέουν από αυτό: η φροντίδα, ο ρυθμός, η ήρεμη άδεια να ηγείστε όπως φτιαχτήκατε για να ηγείστε.

Υπάρχει μια ανάγνωση που το αντλεί από μία μόνο ημερομηνία. Τη δική σας.