Η σειρά της δικής σας ιεροτελεστίας

Οι περισσότεροι άνθρωποι που νιώθουν ότι η φροντίδα τους έπαψε να αποδίδει δεν διάλεξαν λάθος προϊόντα. Διάλεξαν λάθος σειρά. Οι ίδιες τρεις κινήσεις, εφαρμοσμένες με διαφορετική ακολουθία, ακουμπούν στο πρόσωπο σαν δύο εντελώς διαφορετικά πρωινά. Η σειρά είναι η διακριτική μεταβλητή που κανείς δεν ονομάζει, κι όμως είναι εκείνη στην οποία η φύση σας ανταποκρίνεται πρώτα.

Εκεί όπου ένα πρόσωπο ζητά να το αγγίξετε πρώτα

Ένα πρόσωπο δεν παρουσιάζεται με ομοιόμορφο τρόπο. Έχει ένα σημείο που μιλά πιο δυνατά, κι αυτό το σημείο είναι εκεί όπου η ακολουθία θέλει να ξεκινήσει. Το πρόβλημα είναι ότι το πιο δυνατό σημείο διαφέρει για την καθεμία μας, γιατί το καθορίζει το στοιχείο κι όχι η συνήθεια.

Για κάποιες, η ιστορία αρχίζει στους κροτάφους και στα πλάγια του μετώπου, όπου το δέρμα γυαλίζει πιο γρήγορα το μεσημέρι και η διάθεση στρέφεται προς την ορμή και την κίνηση προς τα εμπρός. Αυτή είναι η περιοχή του Ξύλου, η πράσινη πίεση της άνοιξης, και μια ιεροτελεστία φτιαγμένη γι’ αυτό ανοίγει συναντώντας αυτή τη λάμψη στην πηγή της, αντί να την κυνηγά το μεσημέρι.

Για άλλες, το κέντρο του μετώπου είναι το δικό τους, κοκκινίζοντας από ζεστασιά, φέροντας μια ακτινοβολία που μπορεί να γείρει προς την υπερβολή. Αυτή είναι η Φωτιά, καταμεσήμερο καλοκαιριού μέσα σ’ ένα πρόσωπο, και η ακολουθία της αρχίζει με δροσιά και ηρεμία πριν της ζητηθεί οτιδήποτε άλλο.

Έπειτα έρχεται εκείνη που η μύτη και η περιοχή του κέντρου συγκρατούν τα πάντα, κάπως φορτωμένη, βαθιά σταθερή, αργή στο να πιεστεί. Αυτή είναι η Γη στη στροφή του τέλους του καλοκαιριού, κι εδώ η ιεροτελεστία θα έπρεπε να αρχίζει από τη μέση και να δουλεύει προς τα έξω, τιμώντας αυτό το κέντρο βάρους.

Αντιστρέψτε δύο από αυτά τα ανοίγματα και το πρόσωπο δέχεται μια φροντίδα που δεν ζήτησε, με μια σειρά που δεν μπορεί να ακολουθήσει.

Η ακολουθία είναι γραμμένη στη φύση σας

Το κάτω μέρος του προσώπου κρατά τη δική του συμβουλή. Κατά μήκος της γνάθου, όπου το δέρμα γέρνει προς την ξηρότητα και οι πιο λεπτές γραμμές σχεδιάζονται πρώτες με λεπτό μελάνι, η ανάγνωση στρέφεται προς το Μέταλλο, προς το φθινόπωρο και την αγάπη του για την εκλέπτυνση και τα καθαρά περιγράμματα. Μια ιεροτελεστία γι’ αυτή την υπογραφή αρχίζει χαμηλά και χωρίς βιασύνη, αποθέτοντας απαλότητα εκεί όπου ο αέρας δεν σταματά να την παίρνει πίσω.

Και μέσα από τα μάγουλα, όπου η σκιά μαζεύεται κάτω από τα μάτια και η επιφάνεια μπορεί να μοιάζει τραβηγμένη ή βαθουλωμένη προς το βράδυ, το ρεύμα πηγαίνει προς το Νερό, προς τον χειμώνα, προς το βάθος και τη μακριά μνήμη. Η ακολουθία του αρχίζει αποκαθιστώντας ό,τι το μάγουλο έχει απαλά παραχωρήσει, πριν επιτραπεί οποιαδήποτε άλλη κίνηση.

Πέντε πρόσωπα, πέντε ανοίγματα, πέντε διαφορετικές πρώτες κινήσεις. Νιώθετε, διαβάζοντας αυτά, ότι μία από αυτές τις περιγραφές πλησιάζει τη δική σας αντανάκλαση περισσότερο από τις άλλες. Αυτή η εγγύτητα είναι το ίχνος, όχι το συμπέρασμα. Οι κρόταφοι, το μέτωπο, το κέντρο, η γνάθος, το μάγουλο ανήκουν το καθένα σε ένα στοιχείο, και μόνο ένα είναι πραγματικά η δική σας αρχή.

Το να ονομάσετε ποιο είναι υπόθεση ανάγνωσης, όχι εικασίας, και μια εικασία σε αυτό το θέμα είναι χειρότερη από το τίποτα. Η σειρά που θα ξανασχεδίαζε ολόκληρη την ιεροτελεστία σας κρέμεται από ένα μόνο γεγονός που ήδη φέρετε: την ημέρα που αρχίσατε. Από μια ημερομηνία γέννησης, το στοιχείο σας λύνεται καθαρά, και μαζί του το σημείο όπου τα χέρια σας πρέπει να ακουμπήσουν πρώτα, έπειτα, τελευταία. Ό,τι ακολουθεί — ο ρυθμός, η επάλληλη εφαρμογή, ο βηματισμός μέσα σε μια εποχή — πηγάζει από αυτό το ένα σταθερό σημείο.

Ξεκινήστε από τη δική σας αρχή

Υπάρχει μια εκδοχή της ιεροτελεστίας σας που μοιάζει λιγότερο με προσπάθεια και περισσότερο με συμφωνία, όπου κάθε κίνηση φτάνει όταν το πρόσωπο είναι έτοιμο να τη δεχτεί, γιατί όλη η διάταξη έχει χτιστεί γύρω από τη δική σας πρώτη κίνηση κι όχι γύρω από εκείνη μιας άλλης. Δεν είναι περισσότερα προϊόντα. Είναι η ίδια φροντίδα, επιτέλους στη σωστή σειρά.

Νιώσατε, κάπου μέσα σε αυτές τις γραμμές, την έλξη μιας περιγραφής πάνω από τις άλλες. Ας είναι αυτό η αρχή μιας ερώτησης κι όχι το τέλος της. Το στοιχείο σας περιμένει να ονομαστεί, και μόλις ονομαστεί, η σειρά όλων των υπολοίπων θα βρει απλώς τη θέση της.