Η ερώτηση που θα έκανε ένα παιδί

Ένα παιδί που θα παρατηρούσε τους μεγάλους θα έκανε μια πολύ απλή ερώτηση, και κανείς δεν απαντά ποτέ σωστά.

Γιατί το ίδιο πράγμα δεν κάνει το ίδιο αποτέλεσμα σε όλους;

Οι συνηθισμένες απαντήσεις, και γιατί δεν στέκουν

«Κάθε επιδερμίδα είναι μοναδική.» Αλήθεια, αλλά άχρηστο. Αν κάθε επιδερμίδα είναι μοναδική, καμία συμβουλή δεν μπορεί να αφορά κανέναν, και το μόνο που μένει είναι να δοκιμάζετε στην τύχη. Κι αυτό ακριβώς προτείνουμε.

«Είναι θέμα τύπου επιδερμίδας.» Καλύτερα, αλλά λάθος. Δύο άνθρωποι που χαρακτηρίζονται «λιπαρή επιδερμίδα» μπορεί να χρειάζονται το αντίθετο ο ένας από τον άλλο: ο ένας παράγει πολύ από τη φύση του, ο άλλος αντισταθμίζει επειδή του πήραν πάρα πολλά. Η κατηγορία τους βάζει στο ίδιο κουτί και τους δίνει την ίδια συμβουλή.

«Είναι γενετικό.» Κλείνει τη συζήτηση χωρίς να εξηγεί τίποτα, και κάνει το θέμα άχρηστο.

Η απάντηση του παιδιού

Θα έλεγε μάλλον: επειδή οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι από μέσα.

Ακριβώς αυτό, κι αυτό παρατήρησαν όλες οι παραδόσεις ομορφιάς πριν αποκτήσουν το παραμικρό τεχνικό μέσο. Δεν κατέτασσαν τους ανθρώπους με βάση ό,τι φαινόταν πάνω τους, αλλά με βάση τον τρόπο που λειτουργούσαν: εκείνοι που παράγουν πολύ, εκείνοι που κρατούν, εκείνοι που ξοδεύουν, εκείνοι που ξεραίνονται, εκείνοι που θερμαίνονται.

Ένας μικρός αριθμός τρόπων ύπαρξης, και ο καθένας ανήκει σε έναν.

Γιατί εξαφανίστηκε αυτή η ιδέα

Επειδή είναι ασύμβατη με ένα ράφι.

Το να κατατάσσετε τους ανθρώπους επιτρέπει να πείτε όχι: αυτό δεν είναι για εσάς. Ένα ράφι δεν μπορεί να πει όχι — προτείνει, προσθέτει, διευρύνει. Χρειαζόταν λοιπόν μια κατάταξη που να μην αποκλείει ποτέ τίποτα, και ο τύπος επιδερμίδας εκπληρώνει τέλεια αυτή τη λειτουργία: περιγράφει μια παροδική κατάσταση, αλλάζει με τις εποχές, και επιτρέπει να προτείνετε σχεδόν τα πάντα σε σχεδόν όλους.

Τι επιτρέπει να δούμε η αφελής ερώτηση

Ότι το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η έλλειψη καλών προϊόντων.

Είναι εξαιρετικά, πολλά, προσβάσιμα. Αυτό που λείπει είναι η κατάταξη — η ικανότητα να ξέρετε σε ποιον απευθύνεται ένα πράγμα, και άρα να αποκλείετε όλα τα υπόλοιπα.

Αυτό κατείχαν οι παλιοί οίκοι με ελάχιστα μέσα, κι αυτό χάσαμε εμείς με πολλά.

Η πλήρης απάντηση

Αυτό που αποφασίζει δεν είναι ό,τι φαίνεται πάνω σε ένα πρόσωπο, αλλά η λογική που το κάνει να λειτουργεί έτσι — κι αυτή η λογική ήταν εκεί πριν από όλα όσα δοκιμάσατε.

Εξηγεί γιατί η αδερφή σας κι εσείς δεν έχετε την ίδια επιδερμίδα ενώ μεγαλώσατε στο ίδιο σπίτι. Γιατί η συμβουλή που μεταμόρφωσε μια φίλη δεν σας έκανε τίποτα. Γιατί το πρόσωπό σας δίνει πάντα σημάδι στο ίδιο σημείο.

Δεν φαίνεται και δεν συνάγεται. Διαβάζεται από την αρχή — κι αυτό, στην ουσία, είναι ακριβώς ό,τι θα υπέθετε ένα παιδί.