Η διακριτική στροφή: όταν εκείνες που κοιτάμε επιλέγουν κάτι άλλο

Πριν από δέκα χρόνια, το να πείτε δημόσια ότι παραιτηθήκατε από τη φροντίδα του προσώπου σας περνούσε για ομολογία εγκατάλειψης. Σήμερα, έχει γίνει στάση — και μάλιστα αξιοζήλευτη.

Η ανατροπή αξίζει να εξεταστεί από κοντά, γιατί δεν λέει αυτό που νομίζουμε.

Δεν είναι επιστροφή στη φύση

Κανείς, σε αυτή τη στροφή, δεν λέει ότι πρέπει να πάψουμε να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Το αντίθετο μάλιστα: οι γυναίκες που το εκφράζουν δημόσια φροντίζουν τον εαυτό τους περισσότερο από πριν, και συχνά με μια καινούργια αυστηρότητα.

Αυτό που εγκατέλειψαν είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος να το κάνουν — εκείνος που διορθώνει την επιφάνεια χωρίς να αλλάζει τίποτα από κάτω. Δεν πέρασαν από το πολύ στο τίποτα. Πέρασαν από την παρέμβαση στη φροντίδα.

Τρεις λόγοι που επανέρχονται, κι ένας μόνο που μετράει

Η ομοιομορφία έρχεται πάντα πρώτη. Με το να διορθώνουμε με τον ίδιο τρόπο, τα πρόσωπα καταλήγουν να μοιάζουν μεταξύ τους, και η διάκριση — που ήταν ο στόχος — χάνεται.

Η μη αναστρεψιμότητα έρχεται δεύτερη. Ό,τι έμοιαζε με μεμονωμένη επιλογή γίνεται δέσμευση: δεν μπορείτε πια να σταματήσετε χωρίς να φανεί η διαφορά.

Ο τρίτος λόγος είναι ο μόνος πραγματικά ενδιαφέρων, και ο λιγότερο αναφερόμενος: δεν έλυνε αυτό που δημιουργούσε το πρόβλημα. Ένα πρόσωπο δείχνει ό,τι κάνει η ζωή. Το να διορθώνετε την εικόνα αφήνει την αιτία ανέπαφη, και η αιτία συνεχίζει.

Γιατί το κύρος άλλαξε στρατόπεδο

Επειδή τα αποτελέσματα των δύο δρόμων είναι πλέον παρατηρήσιμα σε αρκετό βάθος χρόνου.

Μια ολόκληρη γενιά έφτασε στο σημείο όπου μπορεί να συγκρίνει. Από τη μία, πρόσωπα περιποιημένα που μοιάζουν μεταξύ τους και που, από μια ηλικία και μετά, αφηγούνται κυρίως την περιποίησή τους. Από την άλλη, πρόσωπα που γέρασαν προς τη δική τους κατεύθυνση και που, στα εξήντα τους, είναι ακόμη αναγνωρίσιμα ο εαυτός τους.

Η δεύτερη ομάδα δεν δείχνει νεότερη. Δείχνει περισσότερο ο εαυτός της, κι αυτό είναι που έγινε επιθυμητό.

Όσα αφήνει η στροφή αναπάντητα

Αφού αποφασίσετε να δουλέψετε από κάτω κι όχι στην επιφάνεια, μένει να μάθετε τι να κάνετε.

Κι εκεί, το κίνημα σταματά. Οι διαθέσιμες συστάσεις είναι γενικές: κοιμηθείτε καλύτερα, κινηθείτε, ηρεμήστε, απλοποιήστε. Είναι σωστές και φέρνουν μια πραγματική βελτίωση, μετά όμως ένα πλατό — γιατί μια γενική συμβουλή απευθύνεται σε έναν μέσο όρο, και κανένα πρόσωπο δεν είναι μέσος όρος.

Είναι το σημείο όπου πολλοί άνθρωποι καλής πίστης ακινητοποιούνται. Έκαναν τη σωστή στροφή, εφαρμόζουν τις σωστές συστάσεις, και παίρνουν το μισό από ό,τι θα μπορούσαν.

Αυτό που λείπει

Το επί παραγγελία. Όχι με την έννοια ενός εξατομικευμένου προϊόντος, αλλά με την έννοια μιας απάντησης σε ένα προγενέστερο ερώτημα: ποια λογική είναι η δική σας σε αυτό το συγκεκριμένο πρόσωπο.

Είναι ένα ερώτημα που οι παραδόσεις ομορφιάς έθεταν συστηματικά πριν συμβουλεύσουν οτιδήποτε, και που ο εικοστός αιώνας έπαψε να θέτει επειδή πρότεινε κάτι καλύτερο. Επιστρέφουμε σε αυτό μέσω του συλλογισμού, όχι μέσω της νοσταλγίας.

Δεν λύνεται ούτε με την παρατήρηση ούτε με ένα ερωτηματολόγιο. Διαβάζεται από την αρχή — κι αυτό ακριβώς είναι το κομμάτι που λείπει από ένα κίνημα που, κατά τα άλλα, έχει δίκιο σε όλα τα υπόλοιπα.