Η απαιτητικότητα που εφαρμόζετε σε όλα τα υπόλοιπα

Κάντε την άσκηση με ειλικρίνεια. Πάρτε τρεις τομείς όπου ξέρετε τι κάνετε, και δείτε πώς αποφασίζετε εκεί.

Πώς αποφασίζετε αλλού

Ρωτάτε για ποιον προορίζεται. Ένας ράφτης δεν σας δείχνει ένα σακάκι: κοιτάζει τους ώμους σας. Ένας κάβας δεν σας πουλάει το καλύτερο μπουκάλι του μαγαζιού, ρωτάει με τι και για ποιον. Σε κάθε σοβαρό επάγγελμα, η πρώτη ερώτηση αφορά τον παραλήπτη.

Δεν εμπιστεύεστε τις ενθουσιώδεις συστάσεις. Όταν ένας φίλος σας λέει ότι μια επένδυση ήταν εξαιρετική, ακούτε «για εκείνον, εκείνη τη στιγμή». Δεν τη μεταφέρετε αυτούσια.

Κρίνετε με βάση τη διάρκεια. Δεν βγάζετε συμπέρασμα σε τρεις εβδομάδες. Ξέρετε ότι τα βραχυπρόθεσμα σήματα είναι θόρυβος.

Αφαιρείτε αντί να προσθέτετε όταν κάτι δεν λειτουργεί. Ψάχνετε τι μπλοκάρει πριν ενισχύσετε ό,τι προχωράει.

Πώς αποφασίζετε εδώ

Αγοράζετε ό,τι δούλεψε για κάποιον άλλον. Κρίνετε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Προσθέτετε όταν δεν δουλεύει. Και κυρίως, δεν ρωτάτε ποτέ για ποιον φτιάχτηκε — γιατί κανείς δεν θέτει την ερώτηση και η απουσία της έχει γίνει αόρατη.

Δεν είναι έλλειψη αυστηρότητας. Είναι ένας τομέας όπου το συνηθισμένο πλαίσιο έχει αφαιρεθεί, και βρίσκεστε να αποφασίζετε χωρίς τα εργαλεία που χρησιμοποιείτε παντού αλλού.

Γιατί αφαιρέθηκε το πλαίσιο

Επειδή η ερώτηση «για ποιον» δεν έχει διαθέσιμη απάντηση στην αλυσίδα.

Ένας κάβας ξέρει τα κρασιά του κι εσείς ξέρετε το γούστο σας: η συμφωνία γίνεται. Εδώ, ο πωλητής ξέρει το προϊόν, κι εσείς δεν ξέρετε τη μεταβλητή που καθορίζει τη συνάντηση. Σας πρότειναν ένα υποκατάστατο — τον τύπο δέρματος — που δεν είναι κριτήριο παραλήπτη αλλά μια επιφανειακή παρατήρηση, εποχική και ασαφής.

Έχετε λοιπόν, σε αυτόν τον τομέα, το αντίστοιχο ενός κάβα που θα σας ρωτούσε αν διψάτε.

Τι θα συνεπαγόταν η δική σας απαιτητικότητα

Αν εφαρμόζατε εδώ τα συνηθισμένα σας κριτήρια, θα κάνατε τρία πράγματα.

Θα αρνιόσασταν να αποφασίσετε χωρίς να ξέρετε σε τι ανήκετε. Θα απαιτούσατε αυτή η πληροφορία να έρχεται από αλλού κι όχι από τη δική σας παρατήρηση, αφού ξέρετε ότι ένας εμπλεκόμενος παρατηρητής είναι κακός κριτής. Και θα δεχόσασταν αυτή η πληροφορία να είναι σταθερή παρά αναθεωρήσιμη — όπως το νούμερο παπουτσιού, όχι όπως μια διάθεση.

Αυτό ακριβώς πρότειναν οι παραδόσεις ομορφιάς πριν το ράφι αντικαταστήσει την ερώτηση με ένα ράφι.

Τι λείπει από τον φάκελό σας

Έχετε ήδη όλα τα υπόλοιπα: τη συνέπεια, την πληροφορία, το γούστο, την ικανότητα να αντέχετε στον χρόνο.

Λείπει η μόνη μεταβλητή που θα απαιτούσατε αμέσως σε οποιονδήποτε άλλον τομέα — να ξέρετε σε ποιον απευθύνεται το αντικείμενο. Είναι διαθέσιμη, είναι σταθερή, και δεν συνάγεται από έναν καθρέφτη, που δείχνει μόνο καταστάσεις.

Διαβάζεται από την αρχή. Και μόλις βρεθεί, τα συνηθισμένα σας κριτήρια γίνονται ξανά χρησιμοποιήσιμα: θα ξέρετε επιτέλους τι να αρνηθείτε.