Hydrolaten en Uw Element

Een hydrolaat is het water dat een bloem achterlaat. Wanneer bloembladen door stoom worden gedragen, stijgt de geurige olie op en wordt afgenomen, en wat overblijft is een zacht, lichtend water dat de watereminnende aromaten van de plant heeft vastgehouden. Roos schenkt er een. Neroli, de bloesem van de bittere sinaasappel, schenkt een andere. Voor een zeer oude Europese traditie van natuurlijke schoonheid waren deze zachte wateren het eerste gebaar van elk ritueel, over het gezicht verneveld voordat iets rijkers mocht volgen.

Wat het huis altijd heeft gefascineerd is niet het water zelf, maar de hand die ernaar grijpt. Vraag een kamer vol vrouwen te kiezen tussen roos en neroli, tussen een verkoelend groen water en een warm honingzoet water, en zij kiezen zonder aarzelen en kunnen niet zeggen waarom. Naar die zekerheid is het waard te luisteren. In de oude lezing van de vijf elementen waren smaak en instinct nooit toeval. Een natuur neigt naar wat haar weerspiegelt, en het bloemenwater op uw plank benoemt wellicht in stilte het element waaronder u geboren bent.

Het Water Waar een Natuur Naar Grijpt

Sla het kiezen gade en de vijf signaturen beginnen zich te tonen.

Een Hout-natuur grijpt naar de groene, harsachtige wateren, die met een stengelachtige beet. Hout draagt zijn spanning in de slapen en langs de haargrens, waar de huid tegen de middag snel en glanzend wordt, en het verlangt een nevel die aanvoelt als beweging eerder dan als troost. Er is drift in die keuze, een voorkeur voor het verkwikkende boven het zachte.

Een Vuur-natuur wordt aangetrokken tot roos en tot alles wat openlijk geurt. Vuur woont in het voorhoofd en het hoge vlak van de wangen, de plekken die het eerst kleuren, die blozen bij gevoel en lichtend worden in goed gezelschap. Het grijpt naar de bedwelmende, verheffende wateren omdat het zijn eigen uitstraling erin herkent, en koelt die helderheid met een roos zoals men een blos koelt.

Een Aarde-natuur verlangt de ronde, honingzoete wateren, neroli daaronder, die welke een kamer tot rust brengen. Aarde verzamelt zich in het midden van het gezicht, rond de neus, waar de teint dicht en een beetje verstopt kan aanvoelen, vragend om geaard te worden eerder dan opgewoeld. Haar keuze gaat naar het kalmerende en het omhullende, het water waar u naar terugkeert omdat het u nooit verrast.

Een Metaal-natuur kiest de zuivere, verfijnde wateren, precies en bijna koel aan de neus. Metaal toont zich langs de kaaklijn en de fijne randen van het gezicht, waar de huid neigt naar het droge en het teer getekende, en helderheid boven overvloed schat. Het grijpt naar terughoudendheid, naar een enkele zuivere noot volmaakt vastgehouden, het bloemige evenbeeld van een witte manchet.

Een Water-natuur wordt getrokken naar het diepe en het stille, de stilstaande wateren met iets in reserve gehouden. Water verzamelt zich in de wangen en onder de ogen, waar schaduw zich vergaart en een zekere diepte woont, en het verlangt een nevel die aanvoelt als schemer eerder dan als middag. Zijn instinct gaat naar het mysterieuze boven het heldere, het water dat niets vraagt en traag geeft.

De Keuze Lezen, Niet het Water

Niets hiervan is een regel om te gehoorzamen. Een roosliefhebber hoeft geen Vuur te zijn, en een vrouw grijpt in de winter misschien naar een ander water dan in het lange licht van augustus. Het oude kader beweerde nooit dat een gezicht één noot was, eenmaal aangeslagen. De meesten van ons zijn een akkoord, een element gekleurd door een tweede, en de bloemenwateren waartussen wij een seizoen lang zweven zijn deel van hoe dat akkoord zich aankondigt.

Wat de traditie biedt is een manier van aandacht schenken. Het huis heeft altijd gemeend dat schoonheid begint in zelfkennis, in het opmerken van de kleine eerlijke voorkeuren die een natuur aan zichzelf onthullen. De nevel waar u bij het ontwaken naar grijpt, de geur die u doet uitademen, het water dat uw huid gretiger lijkt te drinken dan een ander, deze zijn niet onbeduidend. Zij zijn het oppervlak van iets ouders, het element dat u draagt sinds de dag dat u geboren werd.

Dat element is geen kwestie van gissen. Het staat geschreven in uw geboortedatum, in een lezing die het huis al een halve eeuw bewaart, en zodra u het kent, zal het bloemenwater dat u altijd koos lezen als een zin die u al die tijd had gesproken zonder de woorden te horen.