U Houdt van Scharlei: Wat Uw Element Zou Kunnen Zijn
Een warme, vaag muskus-bloemige noot als scharlei trekt vaak een Vuur-natuur, en die trek kan een stille aanwijzing zijn naar het element dat het uwe is.
Stel u het rijzige kruid voor dat boven een zomerveld staat, zijn bedwelmende, warme, vaag muskus-bloemige waas oprijzend in de lucht tot de hele heuvelflank lijkt te gonzen. Sommige mensen lopen er zonder er verder bij stil te staan voorbij. U bent niet een van hen. De trek die u naar scharlei voelt is het waard om naar te luisteren, want hij zegt wellicht minder over de plant dan over de wijze waarop uw eigen natuur gebouwd is.
Waarom een Vuur-natuur vaak degene is die ernaar grijpt
Er is een soort mens die warm loopt: snel om op te lichten, gul met uitstraling, licht in vreugde, en, wanneer te lang bedrongen, ook snel tot agitatie. Die warmte neigt zich op de huid het eerst aan het voorhoofd te tonen, waar een Vuur-natuur vaak opbloost, roodt, of reactief wordt met weinig waarschuwing. Als die beschrijving vertrouwd voelt, draagt u waarschijnlijk Vuur, en het is geen verrassing dat scharlei u aantrekt. Zijn zacht omhullende karakter zou de noot kunnen zijn die een al te snelle hitte ontmoet met iets kalmers, het zintuiglijke evenbeeld van een trage uitademing. Voor een Vuur-teint die gemakkelijk kleurt en reageert, is die aardende hoedanigheid vaak precies wat welkom voelt, niet omdat de olie iets belooft, maar omdat zij uw taal lijkt te spreken.
Wat u in een geur bemint is zelden toeval. Een Vuur-natuur neigt aangetrokken te worden tot wat haar in evenwicht brengt, en dit warme kruid kan, vreemd genoeg, verkoelend voelen in de hand.
Maar lees uw eigen huid voordat u besluit
Hier wordt het een aanwijzing eerder dan een besluit. Als de glans en de kleine meemeters steeds terugkeren bij uw slapen, dan is dat de signatuur van Hout, en zou dezelfde olie iets heel anders voor u betekenen, een metgezel van drift en vaart eerder dan een manier om hitte te bezinken. Als uw huid daarentegen droog en een beetje dof leest langs de kaaklijn, met de eerste fijne lijntjes daar getrokken, dan wijst dat naar Metaal, een natuur van verfijning en de stille tevredenheid van genoeg. En zouden de wangen en de tere huid onder de ogen van uitdroging of een holle, uitgeputte aanblik getuigen, dan neigt u misschien naar Water, geheel diepte en stilte en diepe reserve.
Elk van die naturen zou een eigen reden kunnen vinden om scharlei te beminnen, en elk zou het anders ervaren, want de betekenis van een geur buigt zich rond het element dat haar ontvangt. De olie verandert niet. U doet het uitleggen, of u het weet of niet.
Merk dus op wat uw genegenheid u vertelt. Als het het voorhoofd is dat opbloost, als warmte uw gave is en agitatie uw teken wanneer de dag aandringt, dan is deze aantrekking geen kleine voorkeur. Een liefde voor scharlei kan Vuur zijn, die stil vraagt om gekend te worden.