U houdt van Geranium: wat mogelijk uw element is

Wrijf een geraniumblad fijn tussen uw vingers op een vensterbank en de kamer verandert: eerst stijgt er iets rozeachtigs op, daaronder een groene stengel, en een frisse scherpte, bijna muntachtig, die de eerlijke zachtheid bewaart. Het is een geur die zich naar u toe buigt in plaats van zich aan te kondigen. Als dit het aroma is waar u zichzelf op betrapt dat u het zoekt, waar u bij blijft hangen, dat u dicht bij uw handen wilt hebben, dan zegt die voorkeur ons iets. Niet over het blad. Over u.

Het centrum dat naar zichzelf wordt toegetrokken

In onze lezing van de elementen dragen degenen die van Geranium houden meestal een Aarde-natuur in zich. De Aarde is het stabiele midden van de dingen: degene op wie anderen steunen, nieuwsgierig en geduldig, die de kamer in evenwicht houdt. Het is een goede plek om van te leven. Toch kan die stabiliteit, wanneer de Aarde onder druk staat, verdikken tot gepieker, dezelfde gedachte die nog lang wordt omgedraaid nadat ze alles heeft gegeven wat ze bevatte, en een lichaam dat zwaar en traag aanvoelt. In het gezicht spreekt de Aarde graag via de neus en het midden, waar de poriën wijder kunnen worden en de huid verstopt kan aanvoelen, een beetje stilstaand, alsof het midden van het gezicht het midden van de stemming draagt.

Voor een Aarde-natuur zou Geranium de noot kunnen zijn die dat centrum tegemoetkomt zonder eraan te duwen. Groen en bloemig tegelijk, geworteld en opgetild in dezelfde ademtocht, zou het kunnen aanvoelen als gezelschap voor een stabiele constitutie op een dag van zwaarte, iets dat u kalmeert en een traag midden verlicht in plaats van iets te forceren. Het is een mogelijkheid die aan een temperament wordt aangeboden, geen belofte van een plant. Wat Geranium voor u doet, als het al iets doet, doet het dankzij de bodem waarop het neerstrijkt — en de uwe is misschien de Aarde.

Maar lees eerst uw eigen huid

Hier wordt het interessant, want van een geur houden betekent zelden hetzelfde bij twee mensen. Als uw huid warm is en snel kleurt, rood wordend op het voorhoofd, klaar om te reageren, dan is dat de handtekening van Vuur, en zou Geranium zich anders tegen uw natuur aan vlijen. Als talg en kleine mee-eters steeds terugkeren op uw slapen, wijst dat naar Hout, het element dat vooruitgaat, gedreven door elan, en zou ditzelfde blad voor u een heel andere betekenis dragen. Droogte en de eerste fijne lijntjes die zich langs de kaaklijn verzamelen, horen bij Metaal; een holle, verarmde blik onder de ogen en over de wangen hoort bij Water. De olie verandert niet. De bodem eronder wel, en daarmee wat de geur ooit voor u zou kunnen betekenen.

Merk dus op hoe u hierheen bent getrokken. Merk op dat, van alle geuren ter wereld, dit roze-en-groene blad met zijn frisse scherpte degene is die zijn greep op u behoudt. Aantrekkingskracht is zelden toevallig; ze loopt meestal in de nerf van wie we al zijn. Van Geranium houden kan de Aarde zijn, uw stille centrum, dat zonder woorden vraagt om erkend te worden.