U houdt van Tea Tree: welk element zou het uwe kunnen zijn
De levendige, groene, kamferachtige frisheid van Tea Tree en de subtiele aanwijzing die ze geeft over een metaalnatuur en het element dat het uwe is.
Draai het dopje van Tea Tree los en de ruimte verandert. Hij komt groen en kamferachtig binnen, een frisse, medicinale scherpte rechtstreeks uit de zuidelijke bush, verkwikkend als de eerste adem koude lucht door een open raam. Niets eraan is zacht of zoet. Hij is helder zoals uitgepuurde, oprechte dingen helder zijn, en wie hem graag heeft, houdt er doorgaans precies daarom van.
De natuur die zich tot deze noot wendt
Kijk wie er naar Tea Tree terugkeert en er tekent zich een patroon af. Het zijn vaak mensen met een metaalnatuur: mensen die zich aangetrokken voelen tot verfijning, tot orde, tot de stille voldoening van het genoeg in plaats van het meer. Er zit een houding in hen, een voorkeur voor het sobere en het precieze. Onder druk kan diezelfde stabiliteit zich naar binnen keren, richting melancholie, richting de gewoonte vast te houden wat losgelaten zou mogen worden. Hun huid spreekt doorgaans het eerst langs de kaaklijn, waar droogte zich vroeg nestelt, waar het oppervlak wat mat kan lijken en waar de eerste fijne lijntjes zich aftekenen.
Als dat uw natuur is, zou Tea Tree zich kunnen laten lezen als iets wat dicht bij een signatuur komt. Niet omdat de olie iets bewerkstelligt, maar omdat haar frisse, sobere karakter rijmt met het uwe. Voor een metaalnatuur kan ze klinken als de noot van een heldere adem en een tot rust gekomen houding, van een droogte die met een zekere gratie wordt ontmoet in plaats van bestreden. De verwantschap is er een van temperament evenzeer als van geur.
Wanneer dezelfde olie iets anders betekent
Een aanwijzing is pas een aanwijzing als u uw eigen huid eerlijk leest, en Tea Tree betekent niet voor elk gezicht hetzelfde. Als de glans op uw slapen blijft terugkeren en mee-eters zich daar verzamelen, is dat eerder de signatuur van Hout dan van Metaal, en zou deze verkwikkende noot heel anders landen tegen een natuur die op elan en beweging is gebouwd. Als daarentegen uw wangen en de holtes onder uw ogen om aandacht vragen, een zweem van uitdroging of schaduw, van een reserve die laag is gezakt, dan behoort het gesprek aan Water toe, wiens diepte en kalmte een heel andere muziek zijn. En als warmte en een opstijgende blos zich op uw voorhoofd verzamelen, snel om te kleuren en snel om te reageren, dan staat Vuur dichterbij dan Metaal, en zou hetzelfde frisse groen als een contrast landen in plaats van een verwantschap.
Merk dus op waar uw gezicht zijn eigen kaart tekent, en merk op waar u op de plank telkens weer naar teruggrijpt. Een geur die zo precies is, kiest ons zelden toevallig. Dat u zich erop betrapt terug te keren naar Tea Tree, naar haar helderheid en haar terughoudendheid, heeft misschien minder met de olie te maken dan met het patroon onder uw huid. Ervan houden kan het Metaal zijn, dat zachtjes vraagt om gekend te worden.