U houdt van vetiver: wat uw element zou kunnen zijn

Vetiver komt van de wortel, nooit van het blad. Het is het deel van de plant dat in het donker leeft en het gras rechtop houdt tegen wind en weer. Wrijf het fijn en u ontmoet iets droogs, rokerigs, een beetje bitters — de geur van omgewoelde aarde na een lange regen, van een kelder, van grond die jarenlang op dezelfde plek is gebleven. De meeste geuren stijgen op. Deze zet zich neer. Hij roept u naar beneden in plaats van naar boven, en wie ernaar neigt, antwoordt vaak op iets dat al in hem of haar aanwezig is.

Wie kiest voor de wortel

In de lezing van de vijf elementen is de Aarde het stabiele centrum — het temperament dat een ruimte bijeenhoudt, dat nieuwsgierig en geduldig blijft terwijl anderen zich haasten. Wordt diezelfde stabiliteit te lang aangesproken, dan wordt ze zwaar. Het denken begint te malen. Een beslissing die een ogenblik zou moeten duren, keert zich eindeloos om, en het lichaam voelt traag aan, alsof het het gewicht draagt van ieders vragen. Op de huid toont een Aarde-natuur zich vaak op de neus en in het midden van het gezicht: poriën die daar wijder worden, een zekere congestie, een aanblik die eerder vol dan fijn oogt.

Als dat uw natuur is, voelt vetiver misschien minder als een parfum dan als een herkenning. Voor een Aarde-natuur werkt het vaak als een soort ballast — de noot die een verstrooide middag kan stabiliseren, of, licht gedragen, een te dicht geworden centrum kan verlichten, zonder u te duwen of te haasten. Het voegt zich bij het gewicht via het gewicht, en het gewicht, op de een of andere manier, ontwart zich. Dat is niet iets wat de olie u aandoet. Het is wat een bepaald temperament geneigd is te voelen wanneer het de geur vindt die bij zijn eigen bodem past.

Of is het een ander element dat spreekt

Wees eerlijk voor de spiegel voordat u beslist. Als er telkens weer een glanzend laagje op uw slapen verschijnt, klein en hardnekkig, is dat de signatuur van Hout — de stuwende natuur, naar voren gericht — en voor u zou vetiver iets heel anders betekenen: een rem eerder dan een anker. Als daarentegen uw wangen en de huid onder uw ogen er gedehydrateerd uitzien, beschaduwd, een beetje hol, dan staat u waarschijnlijk dichter bij Water, de diepe, geheime reserve; de wortel zou u niet aantrekken om u te stabiliseren, maar omdat hij dezelfde lage, kalme taal spreekt waarin u al leeft.

De aantrekkingskracht die u voelt voor de ene geur boven de andere is zelden toeval. Ze volgt meestal het element dat het uwe is — het element dat vormgeeft aan hoe uw huid zich gedraagt, hoe u zich stabiliseert en hoe u vermoeid raakt. Let dus op wat er gebeurt wanneer u vetiver inademt. Als iets in u zich ontwart en eindelijk tot stilstand komt, dan is een liefde voor deze donkere, gewortelde noot misschien niets anders dan de Aarde die, heel zachtjes, vraagt om erkend te worden.