Uw kenmerkende trek

Kijk aandachtig naar een gezicht dat u bewondert en u zult merken dat schoonheid zich zelden gelijkmatig verdeelt. Ze verzamelt zich. Ze kiest één plek om zich te concentreren en laat de rest van het gezicht rustig in ondersteunende rol terugtreden. Een voorhoofd dat alle stemming draagt. Wangen die het licht vasthouden. Een kaaklijn getekend als met een fijne pen. Wat als natuurlijk overkomt, is bijna altijd één enkele trek die men heeft laten leiden, terwijl alles eromheen instemt te volgen.

De meesten van ons doen jarenlang het tegenovergestelde. We kneden het gezicht naar een gemiddelde, verzachten wat uitsteekt, corrigeren wat nooit een gebrek is geweest. De oude Europese huizen wisten beter. Zij lazen een gezicht zoals men een handtekening leest — niet letter voor letter, maar om die ene zwier die hem onmiskenbaar de uwe maakt. Die zwier staat sinds het begin in u geschreven, en hij behoort tot een van vijf naturen.

De vijf en waar ze zich verzamelen

Elk element laat zijn spoor na in een eigen deel van het gezicht, en zodra u de kaart kent, begint u het overal te zien.

Hout leeft bij de slapen en langs de zijkanten van het gezicht, in een fijne glans die tegen de namiddag verschijnt. Het is de natuur van de aandrang en de eetlust, van de persoon die zich voorover in de dag buigt. Zijn handtekening is de zichtbaar geworden aandrang, en wanneer u hem laat leiden, oogt het gezicht eerder wakker dan simpelweg uitgerust.

Vuur zetelt hoog, op het voorhoofd en de bovenkant van de jukbeenderen, in een warmte die naar de oppervlakte stijgt en een kleur die komt en gaat. Het is de moeiteloze uitstraling, de gloed van iemand die snel voelt. Vuurgezichten zijn gemaakt om te stralen, niet om teruggebracht te worden tot bleekheid.

Aarde centreert zich bij de neus en het midden van het gezicht, in een volheid die zich kan verzamelen en standhouden. Het is stabiliteit in vorm gegoten — de kalme, gegronde aanwezigheid waar een kamer zich omheen schikt. Haar schoonheid is niet scherp maar geruststellend, en ze draagt de kalmte als een kleur.

Metaal tekent de kaak, de lage wangen en de strakke lijnen, in een huid die fijn en een beetje droog aanvoelt, verfijnd bijna tot porselein. Het is precisie, terughoudendheid, de elegantie van een lijn die precies weet waar hij moet stoppen. Metaal is de architectuur van een gezicht, en het vraagt er alleen om strak gehouden te worden.

Water verzamelt zich onderaan, in de wangen en het tere gebied onder de ogen, waar schaduwen zich verdiepen en de blik zijn gewicht geven. Het is diepte en stilte, de bedachtzame schoonheid die een gedachte in reserve lijkt te houden. Wat een andere blik haastig zou willen uitwissen, is vaak juist de trek die Water mocht laten leiden.

Uw eigen handtekening lezen

Zodra u de kaart heeft gezien, is de verleiding onmiddellijk: in de spiegel kijken en beslissen. Verzet u daar nog even tegen. De leidende trek is zelden degene die u heeft leren opmerken, en bijna nooit degene die u de meeste moeite heeft gedaan te verbergen. Een schaduw die u al jaren bedekt, is misschien uw diepte. Een gloed die u elke ochtend bestrijdt, is misschien uw aandrang die vraagt om aangekleed te worden, niet afgezwakt.

Er is een reden waarom een gezicht zo vanzelfsprekend in een van deze vijf naturen valt. Uw natuur is geen stemming en geen seizoen; ze ligt vast vanaf het begin, als een handtekening die één keer is aangeleerd en daarna voor het leven wordt getrokken. Daarom kunnen twee mensen precies hetzelfde ritueel volgen en lijkt er aan het eind maar één op zichzelf. Zij leidt met de trek die haar is gegeven. De ander discussieert beleefd met de hare.

Weten welk element het uwe is, verandert de vraag die u aan de spiegel stelt. U houdt op te vragen wat er gecorrigeerd moet worden en begint te vragen wat er mag leiden — welk deel van uw gezicht u aan het licht aanbiedt, en welk deel rustig het kader mag vasthouden. Dat is het verschil tussen een gezicht dat gecorrigeerd is en een gezicht dat begrepen is.

Uw handtekening staat al geschreven. Ze is er sinds de dag dat u begon. Het enige wat rest is haar te lezen — te leren, alleen al uit het moment van uw aankomst, welke van de vijf naturen uw gezicht vormt, en welke trek van meet af aan voorbestemd was om te leiden.