Rok też ma swój żywioł

Mamy skłonność myśleć o roku jak o pustym odcinku czasu, liczbie do wypełnienia. Starsze sposoby czytania natury widziały to inaczej: każdy rok, jak każda pora roku, ma swój temperament. Jeden rok skłania się ku początkom i zielonej niecierpliwości; inny ku ciepłu i widoczności; jeszcze inny ku skupieniu, osuszaniu, puszczaniu. Rok w tym odczytaniu ma swój żywioł — te same pięć sił, które kształtują twarz i nastrój, barwią również sam upływ czasu.

Rok z charakterem

Podążaj za pięcioma żywiołami w ich kręgu, a Pan poczuje ich formę. Rok Drzewa ma niepokój wiosny: rzeczy chcą się zaczynać, pchać, rosnąć, a frustracja przychodzi szybko, gdy coś je hamuje. Rok Ognia biegnie gorący i żywy, pełen rozmachu i ekspresji, porywający, dopóki nie przechyli się w rozgorączkowanie. Rok Ziemi to temperament przesilenia — zamyślony, gromadzący, skłonny obracać sprawy raz za dużo. Rok Metalu ma jasność jesieni: ceni porządek, wyrafinowanie, dyscyplinę puszczania, z melancholią czekającą pod spodem. Rok Wody wycofuje się ku odpoczynkowi i głębi, pogodny, gdy jest szanowany, i lękliwy, gdy popycha się go poza jego rezerwy.

Nic z tego nie jest wyrokiem na dany rok. To bliższe pogodzie, która się powtarza — nastrojowi, do którego pora roku wciąż powraca, prądowi, pod który się płynie albo z którym się płynie.

Gdy rok jest podwójnie jednego żywiołu

Niektóre lata pochylają się mocniej niż inne. W dawnym rachunku rok nie zawsze niesie swój żywioł łagodnie — od czasu do czasu ta sama siła zbiera się dwukrotnie i rok nadchodzi ze zdwojonym charakterem: rok, który jest Ogniem na wskroś, albo Wodą aż po swoje głębie. Takie lata, powracające tylko w długich odstępach, zapadały w pamięć jako te, które narzucały swój temperament wszystkim, którzy przez nie przechodzili — obszar świata mocno nachylony ku gorącu, ku bezruchowi albo ku niespokojnemu pędowi. Żaden folklor nie jest potrzebny, by to odczuć. Liczy się po prostu to: rok może być silnie jednego żywiołu, a gdy tak jest, jego charakter ciąży mocniej każdej naturze, która w nim żyje.

Ten nacisk nie jest odczuwany równo. I właśnie po to warto znać swój własny żywioł.

Gdy żywioł roku spotyka Pana własny

Tutaj rok przestaje być ogólny, a staje się osobisty. Rok ma swój żywioł; Pan także. Gdy oba są zgodne, rok przypomina wiatr w plecy — rok Ognia dla kogoś już ciepłego i otwartego może być porą swobody i blasku. Gdy się zderzają, ten sam rok staje się wiatrem przeciwnym: ten sam rok Ognia, nadchodzący dla natury, która biegnie gorąco i reaktywnie, może oznaczać więcej ciepła, niż skóra i nerwy chcą unieść. Rok Metalu wyostrza naturę, która już lubi puszczać, i wytrąca z równowagi tę, która się trzyma. Rok Wody przywraca siły wyczerpanemu, a może przygasić tego, kto już trwa w bezruchu.

To ta sama zasada, którą nasze naturopatyczne piękno żywiołów stosuje również w skali pojedynczego roku: są momenty, w których dany żywioł jest najbardziej pobudzony — okresy, gdy jego siła biegnie wysoko, a jego nierównowaga najłatwiej wypływa na powierzchnię. Pora roku i temperament roku działają tak samo, tylko w dłuższej skali. Czytać je to po prostu przewidywać: wiedzieć, jaka nadchodząca pogoda jest z Panem w zgodzie, a jaka prosi Pana o łagodzenie, odpoczynek, nawilżenie albo trzymanie swojego gruntu, zanim napięcie dotrze do Pana twarzy.

Być może już Pan rozpoznaje się w jednej z tych pięciu sił — tej, która wznosi się wiosną, albo tej, która obawia się długiego upału, albo tej, która ożywia się łagodnie zimą. To rozpoznanie jest prawdziwym początkiem. Ale tylko początkiem, bo ogólny portret to nie to samo co Pana żywioł. Która siła naprawdę w Panu przewodzi i który nadchodzący rok Pana uniesie albo będzie Panu ciążyć, tego żaden opis nie rozstrzygnie. To odczytuje się precyzyjnie z Pana własnego żywiołu — daty, w której się Pan urodził, i tego, co Pana skóra nieustannie pokazuje z biegiem czasu. Tego odczytania tu nie ma.

Tak rok się obraca i niesie ze sobą żywioł. Jedyne pytanie, które zostaje, to to, które warto zadać: jaki żywioł należy do Pana i czy ten rok idzie z Panem, czy przeciw Panu?