Państwo kochają wawrzyn szlachetny: jaki może być Państwa żywioł
Miłość do wawrzynu szlachetnego — zielonego, korzennego, spokojnego, liścia cichych zwycięstw — bywa często pierwszą wskazówką, że Państwa naturą jest natura Metalu.
Proszę rozetrzeć liść wawrzynu między dwoma palcami, a odda wszystko naraz: lśniącą, żywiczną zieleń, ciepłą i delikatnie pieprzną — zapach, który niegdyś zwijał się w wieńce i otaczał głowy spokojne, nie hałaśliwe. To nie jest olejek łagodny ani czuły. Niesie w sobie postawę kogoś, kto już zawarł pokój z powściągliwością. Rzadko zakochujemy się w wawrzynie szlachetnym przez przypadek. Kiedy Państwo przyłapują się na tym, że do niego Państwo wracają, że Państwo wybierają jego suche, proste ciepło zamiast zapachów słodszych, pełniejszych — samo to przyciąganie zasługuje na uwagę.
Kto skłania się ku temu ciepłu
Istnieje natura, którą nazywamy Metalem: przyjaciółka czystych linii i drobnych doskonałości, swobodna w spokoju „tego wystarczy“, skłonna odpuszczać to, co zbędne, by zatrzymać tylko to, co istotne. Posunięte zbyt daleko, to samo wyrafinowanie potrafi zwinąć się w melancholię, w przywiązanie, które nie do końca chce puścić. Być może Państwo rozpoznają jej zewnętrzny ślad wzdłuż linii żuchwy, gdzie skóra najpierw skłania się ku przesuszeniu, traci nieco blasku i ukazuje pierwsze delikatne linie, podczas gdy reszta twarzy wciąż wydaje się nietknięta.
Dla natury Metalu wawrzyn szlachetny może odczytywać się jak oddech wzięty świadomie. Jego sucha, korzenna zieleń spotyka się z suchością żuchwy nie jak sprzeczność, lecz jak pewnego rodzaju towarzystwo — ciepło ofiarowane opanowaniu, wdzięk użyczony temu, co już skłania się ku surowości. To możliwość doznania, nie obietnica: sposób, w jaki zapach może zdawać się odpowiadać temperamentowi, który akurat z nim współbrzmi. Jeśli wawrzyn szlachetny wydaje się Państwu mniej zapachem, a bardziej postawą, którą już Państwo przyjmują — to rozpoznanie jest właśnie tym, co ciekawe.
A może przemawia inny żywioł
Przyciąganie do tego olejku nie jest dla wszystkich takie samo i właśnie to czyni z niego wskazówkę. Jeśli Państwa skóra czerwienieje i rozgrzewa się wysoko na czole, a kolor szybko wzbiera pod wpływem emocji — to ciepło jest sygnaturą Ognia i wawrzyn szlachetny układałby się inaczej przy naturze, która biegnie gorąca i promienna. Jeśli natomiast blask powraca na skronie, a drobne ciemne punkciki gromadzą się tam mimo Państwa starań — to znak Drzewa, natury pędu i ruchu, i ta sama korzenna zieleń znaczyłaby dla Państwa coś zupełnie innego. Stała ciężkość na nosie i w środkowej części twarzy, pory, które wydają się zapchane i ospałe, wskazują na Ziemię. A policzki, które wyglądają na odwodnione, zacienione pod okiem, nieco zapadnięte lub zmęczone, należą do Wody i jej głębokiej, cichej rezerwy.
Każda z tych natur kocha i jest kochana inaczej przez to, czym oddycha. Pytanie, które stawia wawrzyn szlachetny, nie brzmi więc: co robi olejek, lecz: kim Państwo są, skoro Państwa woła. Być może Państwo są Metalem, przyciąganymi suchym ciepłem, które odzwierciedla Państwa własną skłonność do powściągliwości i odpuszczania. Być może Państwo nie są, a przyciąganie wskazuje gdzie indziej. W jednym i drugim przypadku miłość do wawrzynu szlachetnego może być Metalem, który dyskretnie prosi, by go poznać.