Pan lubi goździki: jaki może być Pana żywioł

Goździk należy do głębi zimy: pomarańcza nabijana goździkami i zostawiona do wyschnięcia przy ogniu, filiżanka, która stała się ciemna i korzenna, niska słodycz, która zbiera się w pokoju, gdy chłód napiera na okna. To zapach palenisk, nie ogrodów, bardziej cień niż słońce, ciepły na sposób żaru, który długo trzyma ciepło po tym, jak płomień zgasł. Niektórzy uważają go za ciężki, niemal apteczny. A inni czują, jak osiada w nich niczym powrót do domu, jakby odpowiadał na coś, co już tam było.

Natura, która szuka ciemnego ciepła

Jeśli goździk Pana przyciąga, warto zapytać, czy to Woda jest żywiołem, który jest Pana. Woda to głębia i spokój, głęboki zapas, z którego czerpie się przez całą długą porę roku, zimna krew, która trzyma, gdy inni się strzępią. Ale zapas może się wyczerpać, a gdy to się dzieje, często jako pierwsza mówi o tym twarz Wody: policzki i skóra pod oczami, gdzie może zagościć wygląd zapadnięty i zacieniony, gdzie osiadają cienie i prześwituje jakość spragniona, zubożona. Często towarzyszy temu zmęczenie, które mieszka w kościach, i odrobina lęku, która wypływa na powierzchnię dopiero wtedy, gdy jesteśmy naprawdę doprowadzeni do ostateczności.

Dla natury tego rodzaju goździk nie jest jasnością rzuconą przeciw chłodowi. To ciepło, które schodzi na spotkanie chłodu, na dno studni. Tam, gdzie lżejszy, słodszy zapach osiadłby na powierzchni, by cieszyć, goździk sięga niżej, ku miejscu, w którym przechowywany jest zapas. Dlatego Woda tak często go kocha: może przypominać mniej zapach niż ciepło ofiarowane samemu wyczerpaniu, nutę, która dołącza do Pana tam, gdzie Pan jest cichy i przygaszony, zamiast prosić, by Pan się wzniósł.

A może przemawia inny żywioł

Jednak upodobanie do goździka jest wskazówką, nie wyrokiem, i warto skonfrontować je z innymi. Jeśli Pana skóra przemawia najpierw wzdłuż linii żuchwy, suchością i pewną matowością, a pod Pana zimną krwią płynie nić melancholii, żywiołem, który jest Pana, może być Metal, nie Woda, a goździk przyciąga Pana może wyrafinowaniem swojej części cienia. Jeśli natomiast dręczą Pana nos i środek twarzy, uczucie zatkania i ciężaru pośrodku, z niepokojem o klimat, gdy się Pan spieszy, Ziemia może być bliższa prawdy, a goździk uwodzi może tę część Pana, która pragnie być zebrana i ukojona.

Przyciąganie jest w obu przypadkach realne. To, co wskazuje, to pytanie. Lubić goździk może oznaczać Wodę proszącą o ciepło w głębinach, naturę wyciągniętą ku jedynej nucie, która schodzi wystarczająco nisko, by do niej dotrzeć, i pragnącą, po cichu, zostać rozpoznaną. Jeśli to odczytanie spotyka się w Panu z czymś prawdziwym, proszę pozwolić mu towarzyszyć sobie przez chwilę i pozwolić, by poprowadziło Pana ku żywiołowi, który strzeże Pana od zawsze.