Państwo lubią mandarynki: jaki może być Państwa żywioł

Proszę obrać mandarynkę w ciemnych miesiącach, a cała dłoń nią przesiąknie: mały owoc, luźny w skórce, słodki i okrągły tam, gdzie cytryna czy grejpfrut przyszłyby z ostrzem. Oddaje się bez wysiłku. Nie ma w nim nic, przeciw czemu trzeba by się napinać. Ta łagodność to pierwsza rzecz, jaką warto zauważyć u tych, którzy szukają go najczęściej.

Ci, którzy go szukają

Przez dziesięciolecia wspólnego czytania skóry i temperamentu widzieliśmy, jak rysuje się pewien wzór. Tych, których wciąż na nowo pociąga mandarynka, zwykle nosi natura Ziemi: stabilny środek pokoju, ten, ku któremu inni się skłaniają, ciekawy i cierpliwy, nieskory do odejścia. To szczodry sposób bycia. A jednak, gdy natura Ziemi jest przyciśnięta, ta stabilność potrafi zgęstnieć w rozpamiętywanie, tę samą myśl obracaną i przewracaną bez końca, która nigdy nie osiada. Skóra często nosi tego własny ślad. Ziemia lubi się zbierać na nosie i w środku twarzy, gdzie pory się poszerzają, a powierzchnia może przybrać wygląd przeciążony, nieco ciężki, jakby środek Państwa samych zatrzymywał więcej, niż zdoła poruszyć.

Dla natury tak ukształtowanej mandarynka może być nutą, która spotyka Państwa tam, gdzie już Państwo są. Nie korektą, nie siłą. Delikatnie ciepła, odrobinę słodka, trzyma się blisko skóry i dla natury Ziemi może być jak dłoń położona między łopatkami: ustawia środek, który zwolnił, odciąża go, nie popędzając. Ta cicha zgodność sprawia, że pociąg do tego olejku tak rzadko przypomina upodobanie. Przypomina rozpoznanie.

A jeśli nie jest Państwa

Proszę przeczytać siebie uczciwie, zanim Państwo dojdą do wniosku. Jeśli tłustawa szarość wraca bez końca na skronie, jeśli osadzają się tam zaskórniki, a Państwa cierpliwość kruszy się w drażliwość pod presją — to podpis Drzewa, nie Ziemi, i mandarynka znaczyłaby dla Państwa coś zupełnie innego. Jeśli natomiast historia Państwa twarzy pisze się wzdłuż linii żuchwy, suchość i pewna matowość, pierwsze drobne linie rysują się wcześnie, a temperament trzyma się mocno i staje się melancholijny, gdy jest zmęczony — wtedy Metal jest żywiołem, który Państwa prowadzi, a jego pragnienie biegnie chłodniej i suchiej niż ten mały ciepły owoc.

To rozróżnienie ma znaczenie, bo zapach, który kochamy, nigdy nie jest zwykłą przyjemnością. To dowód rzeczowy. To, czego się nauczyliśmy, obserwując, jak to się rozgrywa przez lata i na kolejnych twarzach, to fakt, że ciało skłania się ku temu, co mu odpowiada echem. Państwo szukają rzeczy już wykrojonej na kształt Państwa własnego klimatu. Tak więc swoboda, jaką Państwo czują, obierając mandarynkę zimą, jej sposób, by o nic nie prosić i chętnie się oddawać, mówi może mniej o owocu niż o glebie, na której Państwo stoją. Miłość do mandarynki może być Ziemią, która po cichu prosi, by ją poznać.