Pani kocha rozmaryn: jaki może być Pani żywioł
Zielona, kamforowa, orzeźwiająca nuta rozmarynu zwykle przyciąga naturę Drzewa, a upodobanie do niej może być dyskretną wskazówką, który żywioł Panią kieruje.
Proszę rozetrzeć gałązkę rozmarynu w palcach na skąpanym w słońcu śródziemnomorskim wzgórzu, a powietrze odpowie: sosna i kamfora, zieleń i żywica, na tyle rześkie, by unieść Pani podbródek. To zapach, który dawni zielarze wiązali z pamięcią i jasnym umysłem — roślina, którą Pani minęła na ścieżce i o której nie mogła przestać myśleć. Jedni idą dalej. Inni zwalniają, oddychają głębiej i chcą zabrać ją do domu. Ta druga reakcja jest właśnie interesująca.
Kto skłania się ku rozmarynowi
Proszę przyjrzeć się, kogo ten zapach przyciąga, a zacznie się wyłaniać pewien wzór. Rozmaryn często wzywa naturę Drzewa: osoby stworzone do pędu, do prowadzenia i ruchu naprzód, do pewności siebie w realizowanym projekcie. Gdy ten nurt płynie, są nie do zatrzymania. Gdy się blokuje, ta sama energia zwija się do wewnątrz w rozdrażnienie i frustrację, w niepokój, który nie ma dokąd pójść. Ich skóra często opowiada tę samą historię na skroniach, gdzie może się świecić i gromadzić zaskórniki w miarę narastania napięcia.
Dla natury Drzewa zielona, orzeźwiająca nuta rozmarynu może przypominać mniej zapach, a bardziej szeroko otwarte okno. Ostre cięcie kamfory może być odczytane jak zatrzymany nurt, który znów zaczyna płynąć — jak oczyszczenie umysłu po długim okresie napierania na zamknięte drzwi. Nic tu nie jest obiecane i nic nie jest przesądzone. Po prostu żywioł, który najmocniej skłania się ku pędowi, często rozpoznaje zapach, który zdaje się poruszać razem z nim.
A może to nie Pani nuta
Proszę zwrócić też uwagę, kto po niego nie sięga. Natura Ognia, której ciepło gromadzi się wysoko na czole, gdzie skóra może się rumienić, czerwienić i szybko reagować na wszystko, mogłaby uznać rozmaryn za zbyt ostry, zbyt chłodny — nutę, która raczej ponagla, niż koi. Natura Metalu, wyrafinowana i precyzyjna, której suchość osiada wzdłuż linii żuchwy w drobnych zmarszczkach i pewnej matowości, wolałaby zapewne coś bardziej okrągłego i łagodniejszego, i cofnęłaby się przed tą zieloną ostrością.
Jeśli rozmaryn pozostawia Panią lekko obojętną, to wahanie znaczy tyle samo, co przyciąganie. Może Panią ono skierować ku zupełnie innemu żywiołowi, który ujawnia się gdzie indziej na twarzy i domaga się innego rodzaju zapachu. Między osobą, która zabiera gałązkę do domu, a tą, która ją odkłada, rozciąga się cała mapa — i każda z nas czyta ją z innego punktu wyjścia.
Proszę pozostać więc przy własnej odpowiedzi. Jeśli zielony, kamforowy wzlot rozmarynu jest tym, do czego nieustannie Pani wraca, to przyciąganie może być Drzewem w Pani, które prosi o ruch i o to, by znów widzieć jasno. Zapachy, które zatrzymują Panią na ścieżce, rzadko bywają dziełem przypadku. Kochanie tego może samo w sobie być wskazówką, który żywioł dyskretnie Panią kieruje.