Państwo lubią drzewo herbaciane: jaki może być Państwa żywioł
Żywa, zielona i kamforowa świeżość drzewa herbacianego oraz dyskretna wskazówka, jaką pozostawia na naturze metalu i żywiole, który Państwem kieruje.
Proszę odkręcić drzewo herbaciane, a pomieszczenie się zmienia. Nadchodzi zielone i kamforowe, świeża, ziołowa krawędź wyjęta wprost z południowego buszu, orzeźwiająca jak pierwszy powiew chłodnego powietrza przez otwarte okno. Nie ma w nim nic miękkiego ani słodkiego. Jest czyste tak, jak czyste bywają rzeczy oszczędne i szczere — i ci, którzy je lubią, zwykle lubią je właśnie za to.
Natura, która zwraca się ku tej nucie
Proszę przyjrzeć się, kto wraca do drzewa herbacianego, a wyłoni się pewien wzór. Często są to osoby o naturze metalu: pociąga je wyrafinowanie, porządek, cicha satysfakcja z tego, co wystarczające, a nie z tego, co nadmiarowe. Jest w nich powściągliwość, upodobanie do formy oczyszczonej i precyzyjnej. Pod presją ta sama stabilność potrafi zwrócić się do wewnątrz, ku melancholii, ku nawykowi zatrzymywania tego, co można by wypuścić. Ich skóra zwykle przemawia najpierw wzdłuż linii żuchwy, gdzie suchość pojawia się wcześnie, gdzie powierzchnia może wydawać się nieco matowa i gdzie rysują się pierwsze delikatne linie.
Jeśli taka jest Państwa natura, drzewo herbaciane można odczytać jako coś bliskiego podpisowi. Nie dlatego, że olejek czegokolwiek dokonuje, lecz dlatego, że jego świeży, powściągliwy charakter rymuje się z Państwa. Dla natury metalu może brzmieć jak nuta czystego oddechu i spokojnej postawy, suchości spotkanej z pewną gracją, a nie zwalczanej. To powinowactwo temperamentu w równym stopniu co zapachu.
Kiedy ten sam olejek znaczy co innego
Wskazówka jest wskazówką tylko wtedy, gdy Państwo czytają własną skórę uczciwie — a drzewo herbaciane nie znaczy tego samego dla każdej twarzy. Jeśli blask wciąż powraca na skronie i gromadzą się tam zaskórniki, to podpis Drzewa, nie Metalu, i ta orzeźwiająca nuta ułożyłaby się zupełnie inaczej przy naturze zbudowanej na pędzie i ruchu. Jeśli natomiast to policzki i zagłębienia pod oczami domagają się uwagi, z nutą przesuszenia lub cienia, rezerwy, która zeszła nisko — rozmowa należy do Wody, której głębia i spokój są całkiem inną muzyką. A jeśli ciepło i napływ wznoszą się na czoło, skłonne do rumieńców i szybkich reakcji, Ogień jest bliżej niż Metal i ta sama świeża zieleń ułożyłaby się jako kontrast, nie pokrewieństwo.
Proszę zauważyć więc, gdzie Państwa twarz kreśli własną mapę, i zauważyć, ku czemu nieustannie Państwo sięgają na półce. Tak precyzyjny zapach rzadko wybiera nas przypadkiem. To, że Państwo przyłapują się na powrotach do drzewa herbacianego, do jego jasności i powściągliwości, może mniej dotyczy olejku, a bardziej rysunku pod Państwa skórą. Kochanie go może być Metalem, który cicho prosi, by go poznać.