Pot a Pani żywioł

W salach treningowych pokutuje uparte przekonanie: obfity pot ma świadczyć o dobrze wykonanej pracy, a skąpy — o niewystarczającym wysiłku.

To nieprawda, a prawdziwa wskazówka jest ciekawsza.

Co mierzy pot

Mierzy regulację ciepła, a ta regulacja nie jest taka sama u każdej osoby.

Jedni pocą się po trzech minutach i to obficie. Inni potrzebują dwudziestu minut i pozostają suchi. Przy tym samym wysiłku, w tych samych warunkach.

To ani zasługa, ani wada. To cecha, i to cecha stała — ci, którzy pocili się szybko w wieku dwudziestu lat, pocą się szybko i w wieku pięćdziesięciu.

Co z tym robiła tradycja

Czytała pot jako znak, podobnie jak sen czy apetyt.

Obfity i szybki pot należał do rejestru ciepła, które się unosi: czoło, które się rumieni, ciepły kark wieczorem, osoba, która rozświetla się w rozmowie. U niej pot jest zaworem bezpieczeństwa, a powstrzymywanie go kosztuje.

Późny i rzadki pot należał do rejestru oszczędności: cieńsza skóra, suchsza szczęka, osoba, która nie wydatkuje. U niej obfity pot jest stratą i trzeba go mierzyć.

Ciężki pot, który się utrzymuje i nie wysycha, należał do rejestru tego, co zatrzymuje: środek twarzy, który się przeciąża, poranna ociężałość. U niej pot jest pożyteczny, bo wprawia w ruch to, co stało w miejscu.

Pot, który pojawia się nagle, późno, a tuż po nim następuje spadek, należał do rejestru rezerwy: osoba, która trzyma, trzyma, a potem opada.

Praktyczna wskazówka

Nie chodzi o ilość, lecz o to, co następuje potem.

Jeśli Pani poci się obficie i potem czuje się dobrze, to było rozładowanie. Ono Pani służy.

Jeśli Pani poci się obficie, a dwie godziny później jest wyczerpana, to była strata. Trzeba zmniejszyć wysiłek albo zmienić środowisko — mniej ciepła, mniej wilgoci, krócej.

Jeśli Pani poci się mało, a mimo to robi postępy, wszystko jest w porządku. Nie ma czego korygować.

Jeśli Pani poci się mało i rozgrzewa się, nie oddając ciepła, ono zostaje w środku, a widać to na czole następnego dnia.

Błąd, którego nie wolno popełnić

Dążenie do tego, by pocić się bardziej, bo wierzy się, że to oznaka pracy.

Bardzo ciepłe lub bardzo wilgotne środowisko zwiększa potliwość, nie zwiększając wysiłku. Dla jednych natur jest doskonałe; dla innych zamienia dobrą sesję w upust sił.

Co o tym decyduje

Wiedza o tym, w jakim Pani jest rejestrze, nie wynika z zaobserwowanej ilości — dwie przeciwne natury mogą pocić się obficie, jedna przez rozładowanie, druga przez stratę.

To, co je odróżnia, widać o krok wcześniej, od samego początku, i to właśnie zamienia codzienną obserwację w informację, z której można korzystać.