Joséphine Baker, czyli Ogień, który nie gaśnie
Witalność, hojność, energia, która się oddaje: w języku żywiołów Joséphine Baker odczytuje się jako Ogień. Portret interpretacyjny.
Jedna scena, jeden ruch, jeden śmiech — i cała sala przechyla się na drugą stronę. To, co zostaje z Joséphine Baker, nie jest nieruchomym obrazem: to ruch i ciepło.
W naszym odczytywaniu pięciu żywiołów ta jakość ma swoją nazwę. W naszych oczach jawi się jako figura Ognia — odczytanie obrazu, który nam zostawiła, portret interpretacyjny nakreślony wyłącznie na podstawie publicznej sylwetki.
Żywioł, który daje
Ogień należy do lata i do szczytu. Jego naturą nie jest zatrzymywanie, lecz promieniowanie — i promieniuje w stronę innych. Spośród pięciu żywiołów to ten najbardziej zwrócony na zewnątrz.
Opowiada o tym całe życie: scena, oczywiście, ale i reszta. Zaangażowanie w czasie wojny. Dom pełen dzieci przybyłych zewsząd. Sposób dawania, który nie kalkuluje i często także nie liczy.
Ogień nie dzieli sprawiedliwie. To jego siła i cena, którą płaci.
Hojność jako wydatek
Tradycja opisywała Ogień jako naturę, która nie sygnalizuje, ile wydaje.
Płonie, dopóki jest czym płonąć, z tym samym blaskiem, bez ostrzeżeń pośrednich — a potem opada. Życie, w którym daje się dużo, długo i wielu osobom, jest dokładnie tym życiem, które ta natura prowadzi spontanicznie — i tym, które kosztuje ją najwięcej.
Ogień nie potrzebuje dawać mniej. Potrzebuje zaplecza: odpoczynku wziętego, zanim stanie się konieczny, rytmu niezależnego od porywu chwili.
Co Ogień robi z twarzą
Ciepło wznosi się ku czołu. Twarz szybko się rumieni, rozświetla w rozmowie, długo się uspokaja. Blask jest prawdziwy i faluje: dni, w których wszystko promienieje, dni, w których nic nie przychodzi — bez żadnego wydarzenia, które by to tłumaczyło.
Naturę Ognia ocenia się po tej fali, a nie po jej najlepszych dniach.
A Państwo
Z takiego życia nie ma czego pożyczać, ale jest wiele do zrozumienia: że to, co promieniuje, skądś się bierze, i że natura, która daje bez liczenia, potrzebuje, by ktoś liczył za nią.
To, czy należy do Państwa, nie wynika z upodobania do innych ani z widocznej energii. Odczytuje się to od początku — od natury wprawionej w ruch w dniu Państwa przyjścia.